202 LOTSY, OENOTHERA-PROEVEN IN 1919. 
Dat is van bloot nomenclatuurstandpunt natuurlijk juist, maar van 
genetisch standpunt bezien, maakt het een geweldig onderscheid 
of men de opvallend krachtige vorm, die uit O. Zamarckiana ont- 
stond als O. Lamarckiana gigas of als O. gigas aanduidt. In het 
eerste geval toch wekken wij geen anderen indruk dan dat wij een 
opvallend grooten vorm van O, Lamarckiana hebben aangetroffen 
zooals b.v. een reus onder de menschen — in het andere geval 
dien dat een geheel nieuwe soort uit O. Lamarckiana is ontstaan. 
Gebruikt men de verschillende nomenclaturen dooréén, dan krijgt 
men inconsequentie’s zooals wij er boven reeds een zagen: een 
afwijkende vorm (in casu een gigas-vorm) uit O. Lamarckiana 
ontstaan duidt DE VRIES als O. gigas, een afwijkende vorm (in 
casu een nanella-vorm) uit O. gigas ontstaan niet als O. naneHa, 
maar als O. gigas nanella aan. 
Behalve deze in 1895 in zijn Lamarckiana-familie ontstane gigas- 
vorm heeft DE Vries!) nog slechts tweemaal een gigas-vorm zien 
ontstaan nl. in 1898 „aus den Samen einer Pflanze von O. subli- 
nearis, welche selbst unmittelbar aus der Lamarckiana-familie 
hervorgegangen war, und 1899 aus einer Kreuzung von O. lata mit 
O. hirtella, einer nicht zu meinen mutirenden Familien gehörigen, 
in aus dem Handel bezogenen Samenzufällig gefundenen neuen Art.” 
„Es gelang mir” zegt hij „die ersten dieser beiden Gigas- 
Pflanzen zur Blüthe zu bringen, aber die Pflanze war einjährig 
und das Blühen begann erst Anfang October; zu spät, dass 
die Samen noch reifen könnten. Ich habe die Pflanze darauf 
sehr genau mit der gleichzeitig blühenden Cultur, welche ich 
aus Gigas-Samen erhalten hatte, verglichen; sie stimmte mit 
“dieser in allen wesentlichen Punkten ueberein. 
Die aus O. lata mutirte Pflanze starb als Rosete, ohne einen 
Stengel zu treiben.” 
Van deze beide Gigas-planten sprekend, zegt SToMPs in een 
artikel: „Die Entstehung van Oenothera gigas DE VRIES” op p. 413: 
„Diese beiden Exemplare waren aber steril und brachten keinen 
Samen hervor.” Het laatste volgt uit het eerste, maar heteerste behoeft 
geenszins uit het laatste te volgen, ook een niet-steriele vorm kan 
te gronde gaan zonder zaden voort te brengen en zooals uit boven- 
staande aanhalingen van De Vries blijkt, zegt deze volstrekt niet dat 
1) Mutationstheorie Bd I p. 431, 

