LOTSY, OENOTHERA-PROEVEN IN 1919, 205 
HERIBERT Nitsson’s Lamarckiana, zooals trouwens bij een Linneon 
niet anders te verwachten is (op dit punt komen wij straks uitvoerig 
terug) genotypisch van DE VrıES’ Lamarckiana verschilt. 
Stricta en excelsa splitsen Lamarckiana af „sind also,” zegt 
RENNER (l. c. p. 258) „vielleicht triploide semigigas-Formen, und 
solche sind natürlich von ein und derselben Mutterpflanze als 
(gaudens + velans) x gaudens und als (gaudens + velans) X velans 
möglich, wobei ausserdem noch die haploiden Keimzellen mutiert 
sein, Mittelbildungeu zwischen gaudens und velans darstellen können. 
Die dritte Riesenform von HERIBERT NILSSON, die gigantea, spaltet 
keine Zamarckiana ab und ist vielleicht tetraploid.” 
Niet alleen van Lamarckiana, maar ook van andere „soorten” 
zijn gigas-vormen bekend. 
BARTLETT (fide Stompes Biol. CBI. 36 1916 p. 130) kon gigas- 
vormen met 28 chromosomen constateeren bij O. stenomeres en 
bij O. pratincola; gigas-vormen met 21 chromosomen kon Miss Lutz 
(Biol. CBI. 32 1912) bij O. lata aantoonen, terwijl STOMPS nog ’n semi- 
gigas vorm in de 2e generatie van eene kruising van O. biennis cruciata 
en ©. biennis (Biol. CBI..32 1912 p. 533) aantrof en wel bij een uitge- 
mendeld biennis-exemplaar, waarom hij deze biennis-semigigas noemt. 
Verdere gigas-vormen zijn mij uit de litteratuur niet bekend, het 
is echter zeer wel mogelijk, dat ik er enkele over het hoofd heb 
gezien, de litteratuur is zoo groot geworden, dat iemand, die expe- 
rimenteert, eenvoudig geen tijd meer heeft om alles na te pluizen. 
Een systematisch geordende uitvoerige samenvatting der Oenothera- 
litteratuur, bij welker vervaardiging het Sammelreferaat van E. LEH- 
MANN in het Zschr. für Botanik X Heft 9 een uitstekende leiddraad 
zou kunnen geven, is een desideratum. 
Algemeen meende men dus, dat waar gigas-vormen ontstaan 
althans een der beide gameten, waaruit deze ontstaan dubbel zoo- 
veel chromosomen heeft als de vorm uit welke die gigas-vorm ont- 
stond, terwyl sommigen meenen, dat de gameten met het dubbele 
chromensomengetal, dit getal niet aan een haploide verdubbeling 
te danken hebben maar aan een niet plaats gegrepen reductiedeeling. 
dat zy dus pseudo-gameten zijn. 
In geval deze opvatting juist is, ziin er dus als de Oenothera- 
vorm, waaruit de gigas-vorm ontstaat normaliter de gameten A en 
B vormt, 3 verschillende gzgas-typen mogelijk nl: 
