220 LOTSY, THEORETISCHE STEUN VOOR DE KRUISINGSTHEORIE. 
Er is dan ook wel geen twijfel aan, dat kruising eene — minstens 
overwegende — rol bij het ontstaan onzer cultuurplanten heeft ge- 
speeld. Om maar eens bij de Gladioli te blijven,1) tot 1840 waren 
slechts enkele vormen van tuinbouw-belang, een van deze was 
G. colvillei = G. cardinalis X G. tristis var. concolor. Een andere 
vorm was G. ramosus = G. oppositiflorus X verschillende hybrie- 
den van G. cardinalis. In 1837 had de HERTOG VAN AREMBERG ook 
G. psittacinus, en vele kruisingen tusschen G. ramosus, oppositifiorus, 
cardinalis en deze psittacinus werden nu uitgevoerd. 
Een van deze, naar alle waarschijnlijkheid G. ramosus, (zelf een 
bastaard van oppositiflorus X cardinalis) 2) gekruist met G. psittacinus 
gaf bij Louis van HoUTE te Gent de gandavensis-groep. In 1872 
werd in Frankrijk G. purpureo-auratus uit Afrika ingevoerd, die 
door LEMOINE met gandavensis werd gekruist en de G. lemoinei of 
LEMOINE’S hybrieden leverde. De beste vormen van deze G. lemoinei 
werden nu door LEMOINE zelf weer gekruist met G. saundersii en 
dit gaf aanleiding tot het ontstaan der G. nanceianus-groep, zoo- 
genoemd naar Nancy, waar LEMOINE woont, MAX LEICHTLIN kruiste 
eveneens G. gandavensis met G. saundersii en hieruit ontstond de 
G. Childsi-groep, die synoniem is met G. turicensis. Uit deze 
G. Childsi is door kruising met G. cruentus een amaryllisachtige 
vorm princeps ontstaan, terwijl thans zeer sterk gekruist wordt met 
G. primulinus, eene soort uit het regenwoud dichtbij de Victoria- 
waterval aan de Zambesi afkomstig; de meeste blauwe Gladioli 
zijn door kruising met G. papileo verkregen. 
Toch heeft men, zooals ik reeds in mijn „Evolution by means. 
of Hybridisation” heb uiteengezet, de kruising bij evolutie-vragen 
altiid weggeredeneerd en de evolutie aan veronderstelde variabili- 
teit toegeschreven. 
Het eenvoudige feit, dat al onze cultuurvormen van tijd tot tijd 
„verloopen” of „terugslaan” en dat wij eigenlijk nooit individuen 
kunnen vinden, noch in de cultuur, noch in de natuur, die in alle 

1) Ontleend aan Garden Gladioli door ALFRED C. HOTTES. Journat of 
- Heredity Nov. 1915. 
2) Volgens Focke echter is G. gandavensis direct uit de kruising opposi- 
tiflorus X psittacinus, reeds bij den HERTOG VAN AREMBERG te Brussel ont- 
staan en slechts door van HOUTTE verkocht en verbeterd. Dit moet experi- 
menteel door HERBERT bewezen zijn, 
