222 LOTSY, THEORETISCHE STEUN VOOR DE KRUISINGSTHEORIE. 
en dat door kruising dezer verschillend geaarde oerplasmata reeds 
zeer lang geleden een aantal stammen is ontstaan, binnen welke 
de kruising zich later beperkt heeft. Vandaar dat thans geen nieuwe 
stammen meer ontstaan; wij bevinden ons dus in zekeren zin in de 
periode der orthogenese der hoofdstammen d. w. z. er differentieeren 
zich wel steeds, door kruising van verschillende vormen der hoofd- 
stammen, nieuwe soorten en geslachten binnen de stam, maar het 
stamtype blijft behouden, juist omdat de stammen zich niet meer 
met elkaar kruisen. 
In overeenstemming met deze opvatting is het feit dat de phyla 
die wij kennen zeer oud zijn, dat deze eigenlijk vrijwel parallel 
aan elkaar loopen tot aan de oudste tijden en dat de vereeniging 
naar onderen toe van al deze takken tot een hoofdstam — tot de 
beroemde of beruchte stamboomen — altijd uitermate hypothetisch 
was. In ieder geval ligt de oorsprong der verschillende phyla in 
het verre verleden. Natuurlijk leidde mijne opvatting der vele 
oerplasmata en der daarop volgende kruising tot een algemeen 
polyphyletischen oorsprong, die in flagranten strijd was met de 
meest gangbare monophyletische, die b.v. aan alle zoogdieren een 
gemeenschappelijken oorsprong toekent en dus zoowel de wal- 
visschen als de vleermuizen van de eerste in fossielen toestand 
aangetroffen zoogdieren, die slechts de grootte van een spitsmuis 
hadden, afleidt. 
Het was mij daarom een groote voldoening uit STEINMANN’S 
zeer interessant artikel „Zur Abstammung der Säuger” (Zschr. f. ind. 
Abst. u. Vererb. lehre 1909 p. 65 ff) te zien, dat deze zeer sterk 
eene uiterst polyphyletische afstamming der zoogdieren verdedigt 
en b.v. de tegenwoordige gordeldieren van Reptielen met gordels, 
zooals Polacanthus Foxi. Hulke, de walvisschen van in zee zwem- 
mende Sauriers, zooals Ichthyosaurus; de vleermuizen van vliegende 
reptielen, uit de groep der Pterodactyli enz, afleidt. 
Inderdaad is het heel wat gemakkelijker in te zien hoe uit, toch 
al ten deele levend barende, Ichthyosauri, die in de zee leefden, 
warmbloedige en zoogende walvisschen kunnen zijn ontstaan, dan 
hoe deze uit een spitsmuisachtig, op het land levend, buideldiertie 
ontstaan konden. 
Eigenlijk spreekt het van zelf, dat het verdedigen van den mono- 
phyletischen oorsprong van een zoo heterogene groep als de 
