LOTSY, THEORETISCHE STEUN VOOR DE KRUISINGSTHEORIE. 227 
groote moeilijkheid, zoo niet de onmogelijkheid, van het aantoonen 
van mutatie — zelfs al bestaat deze — hebben aangetoond, terwijl 
ons dagelijks bevestigd wordt hoe veel verschillends door kruising 
kan ontstaan. : 
Ik geloof dan ook niet, dat het voorliefde voor eigen denkbeelden 
is, als ik zeg, dat de theorie van het ontstaan der soorten door 
kruising, althans veel waarschijnlijker is, dan de mutatie-theorie. 
Ook directe steun krijgt de kruisingstheorie door vele waar- 
nemingen in de natuur, die de algemeenheid van het voorkomen 
van kruising bewijzen. 
Reeds Focke wees op het groote aantal hybrieden bij het geslacht 
Rubus, en KERNER vooral heeft op de vele hybrieden bij allerlei 
plantenfamilies, in het wild voorkomend, gewezen en daaruit ook 
reeds de gevolgtrekking gemaakt, dat soorten door kruising kunnen 
ontstaan. Proeven werden echter tot steun dezer meening niet 
genomen. Het was vooral BRAINERD, die door zijn cultuurproeven 
met Viola —, waarover hij geregeld in het Bulletin van de Torrey 
Botanical Club bericht — aantoonde welke groote rol de kruising 
in de natuur speelt, zoodat JEFFREY dan ook in het Journal of 
Heredity, January 1918 zegt: 
„Insect pollination and the capacity for cross-fertilization 
are a striking feature of the highest seed-plants. This has led 
to a wholesale hybridization, the wide extent of which we are 
only beginning to appreciate.” 
Nog meer zou JEFFREY deze gaan apprecieeren, als hij niet als 
eenig bewijs voor plaats gevonden bastaardeering, de aanwezigheid 
van steriel pollen aannam, terwijl wij thans toch weten, dat er tal- 
looze bastaarden bestaan met volkomen normaal pollen. Het is 
echter zeer interessant, dat JEFFREY (The mutation-myth, Science 
N. S. 448-491 1914) en (Sporeconditions in Hybrids and the 
Mutation-hypothesis of de Vries, Bot. Gazette October 1914) bij 
een groot aantal planten uit zeer verschillende groepen steriele 
sporen of pollen heeft kunnen aantoonen, wat — zooal geen be- 
wijs — dan toch zeker eene sterke verdenking van plaatsgegrepen 
bastaardeering geeft. Steriele sporen of pollen vond hij bij Sphagnum, 
bij Equisetum, van welke hij in het Journal of Heredity 1918 
l. c. zegt: s 
„Investigations proceeding in the reviewer’s laboratory tend 
