EENIGE OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN 
LOTSY’S ARTIKEL 
„DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN” 
door H. N. Kooıman. 
Bij bovengenoemd artikel, in de eerste en tweede aflevering van 
Genetica I, beeft Dr. Lotsy mijn medewerking vermeld, waarvoor 
ik hem hier openlijk dank zeg. Dat de inhoud der hier volgende 
opmerkingen een meening geeft, niet in overeenstemming met den 
inhoud van dat artikel, vraagt daarom eenige opheldering. Deze is 
in de eerste plaats, dat mijn medewerking zuiver experimenteel 
was, in den tijd, dat Lotsy’s ideeén over Oenothera en mogelijk 
meer algemeen zich meer en meer ontwikkelden en dat sedert meer 
dan een jaar is verloopen, in welken tijd mijn meening zich ge- 
wijzigd heeft. Bovendien is een vaster vorm van Lotsy’s hypothese 
der verwerping van genen, pangenen, factoren e.d. van veel later 
datum geweest. Vooral in dit laatste kan ik niet meegaan, al zou 
ik de vereenvoudigingen, welke er in eerste instantie uit voortvloeien, 
ook zeer kunnen toejuichen. 
Dat de chromosomen dragers zijn van erfelijke eigenschappen 
en dat ze niet alle gelijkwaardig zijn, daarvan hebben reeds jaren 
geleden proeven van Boveri !), mij overtuigd en sindsdien vooral 
de onderzoekingen uit de school van TH. Hunt Moraan. Ik deel 
ook de veelal aangehangen meening, dat verdeeling der chromo- 
‘somen — bij de reductiedeeling — over de dochterkernen, volgens 
‘de toevalswet, de verklaring is voor Mendelen zonder complicaties. 
Waren het alleen deze feiten, die verklaring vroegen, dan zou er, 
voor wie in de chromosomen de dragers der erfelijke eigenschappen 
1) Boveri 1904. Ergebnisse ueber die Konstitution der chromatischen 
Substanzen des Zellkerns. (Jena, G. FISCHER.) - 
