238 KOOIMAN, EENIGE OPMERKINGEN NAAR AANLEIDING VAN 
zijn nooit gekoppeld, maar mendelen, indien ze tegelijkertijd hetero- 
zygoot aanwezig zijn, onafhankelijk van elkander. 
De vraag is nu welke de consequenties zijn van partieele chro- 
mosomenkoppeling. 
Bij aanwezigheid van vier paar chromosomen kunnen zich de 
volgende gevallen voordoen: 
1°. Gekoppeld zijn die chromosomen, die in het stadium van 
de kerndraad aan elkander grenzen. Is de kerndraad gesloten, dan 
zijn er vier grensplaatsen — is zij open, drie. 
2°. Telkens twee heterologe chromosomen kunnen gekoppeld 
voorkomen, wat bij vier chromosomen tot zes groepen van primaire 
koppelingen aanleiding geeft. 
Men zou geneigd zijn te denken, dat het onder 1° genoemde 
geval met gesloten kerndraad, aan de werkelijkheid beantwoordt. 
Beschouwt men het nader dan blijkt het niet waar te zijn. 
Men stelle zich den kerndraad aldus voor: 
Er SRE ENE 

Verondersteld worden de primaire koppelingen: 
A-B; B-C; C-D; D-A. 
Er volgt echter uit dat een reeks secundaire koppelingen moet 
optreden: 
chromosoom A met chromosoom C door middel van B 
chromosoom A met chromosoom C door middel van D 
chromosoom B met chromosoom D door middel van C 
chromosoom B met chromosoom D door middel van A. 
Bovendien kunnen alle chromosomen gekoppeld voorkomen. Voor- 
namelijk niet in overeenstemming met de gegevens van MORGAN 
is, dat de kenmerken uit de eene koppelingsgroep ook met ken- 
merken uit elke andere primaire groep gekoppeld kunnen voor- 
komen. Dit bezwaar blijft gelden voor elke voorstelling van chro- 
mosomenkoppeling. 
