BOEKBESPREKING. 245 
leerd, die 70 procent abnormale exemplaren tegenover een andere 
groep, die slechts 1 procent abnormale vertoonde. De voorafgaande 
conjugatie is echter, zooals men begrijpen zal, een verwikkeling, 
die de waarde dezer uitkomsten twijfelachtig maakt. 
Meer aandacht wekken de onderzoekingen in het laboratorium 
van JENNINGS zelf, waar MIDDLETON bij afstammelingen van Stylo- 
nychia pustulata in een uitgebreide reeks van proeven tot een ge- 
heel andere uitkomst geraakte dan hetgeen zijn leermeester bij de 
zuivere lijnen van Paramaecium had gevonden. Niet de selectie 
van een anatomisch, doch van een physiologisch verschil werd door 
dezen onderzoeker bestudeerd, Hij had opgemerkt, dat het deelings- 
tempo bij afstammelingen van eenzelfde individu ook onder gelijke 
levensomstandigheden niet steeds overeenkomstig was. Uitgaande 
van een pas uit slootwater gevangen Stylonychia, zonderde hij een 
afstammeling af, welke door langzame voortplanting, een andere, 
welke door sneller voortplanting was ontstaan en bracht deze in 
afzonderlijke uithollingen van eenzelfde voorwerpglas in eenzelfde 
voedingsvloeistof, zoodat de levensomstandigheden volkomen ge- 
lijk waren. Deze selectie werd nu in de volgende generaties voort- 
gezet, b.v. in één proef dertig generaties lang. In begeleidende 
krommen en tabellen is waarneembaar, dat de selectie in den loop 
der generaties een acccumuleerende werking vertoont. De snelle 
reeks heeft in 130 dagen 178—187, de langzame reeks slechts 
116—128 generaties voortgebracht. Men krijgt dus twee krommen, 
welke elkaar zelfs niet bedekken. Eveneens bleek het mogelijk 
door voortdurende selectie in omgekeerde richting uit de reeks 
met sneller deelingstempo weer een langzamer type te kweeken 
en andersom. Na staking der selectie was na verloop van ruim 100 
dagen het verschil in deelingstempo nog aanwezig. De clone, afstam- 
mend van één enkel zich ongeslachtelijk voortplantend individu 
was dus — wat dit bestudeerde psysiologische kenmerk betreft — in 
twee clonen gesplitst. Deze uitkomst, welke zoo geheel anders was 
dan men in het laboratorium van JENNINGS had verwacht, werd nog 
door twee reeksen van overeenkomstige proeven getoetst, waarbij de 
derde keer werd uitgegaan van een geheel nieuw gevangen exem- 
plaar van Stylonychia. Werd in de beide clonen conjugatie opge- 
wekt, dan gedroegen zich de exconjuganten van den vijfden dag 
af als de asexueele vormen vóór de koppeling: het bovengenoemde 
