252 BOEKBESPREKING. 
handeling vertoont het celplasma een zure reactie (rosa verkleuring 
bij behandeling met neutraalrood). De kern van het onrijpe ei heeft 
een vloeibaren inhoud met een eigen membraan. Wordt deze kern 
met de pipet aangestoken, zoodat haar inhoud uitvloeit in het 
onrijpe celplasma, dan heeft dit schadelijke gevolgen. Het gelukte 
CHAMBERS den inhoud van de aangestoken kern. in het pipetje op 
te zuigen en in een tweede onrijpe eicel over te brengen, hetgeen 
eveneens vergiftig werkte. De kern van het gerijpte zeeappel-ei 
kon daarentegen aangestoken worden of doorgesneden en weer 
vervloeien tot één geheel zonder dat de bevruchting en de latere 
klieving door deze behandeling. behoeven te lijden. 
Spuit men stoffen in de cel, dan kunnen deze zich in het cel- 
plasma verspreiden, doch bij sterken mechanischen druk vormt 
zich vaak terstond een gelatineuse laag rondom de ingespoten 
druppel, die de verspreiding tegenhoudt. Deze nieuwe, uit aanvan- 
kelijk vloeibaar protoplasma gevormde membraan blijkt semiper- 
meable eigenschappen te hebben, want bij inspuiten van hyper- 
tonische oplossing heeft een vergrooting, bij inspuiting van hypoto- 
nische oplossing een verkleining der vacuole plaats. 
In tegenstelling met het protoplasma van eicellen en infusoria 
schijnt bij verscheidene volwassen celsoorten, met name bij spier- 
cel en zenuwcel het cytoplasma in hoofdzaak im een geltoestand 
te verkeeren. De leucocyten echter komen, wat den aard van het 
protoplasma betreft, in tal van eigenschappen met de eicellen 
overeen. 
Heeft bij de fixatie de overgang in geltoestand plotseling plaats 
(die in dit geval natuurlijk onomkeerbaar is), dan blijven de korrels 
in het celplasma in situ; geschiedt dit daarentegen langzamer, dan 
kunnen vóór dien overgang vloeistofstroomen in het aangetaste 
celplasma tal van kunstproducten veroorzaken. De aanvankelijk 
regelmatig verspreide korrels in de eicel worden dan locaal op- 
gehoopt en vormen de zoogenaamde »chromidién”’, aan welker 
beteekenis men in de cytologische literatuur zooveel speculatieve 
beschouwingen heeft gewijd. 
M. A. van HERWERDEN. 
lta tat y 
