BOEKBESPREKING. 253 
Coins, E. J. 1919. Sex segregation in the Bryophyta. (Journ. 
of Gen. Vol. 8. pg. 139—146. 1 pl. 5. schema’s ) 
Het artikel behandelt de vraag, op welk punt in de ontwikkeling 
der mossen de splitsing der geslachten plaats vindt. EL. et Em. 
MARCHAL meenden, dat dit gebeurde bij de reductiedeeling en het 
onderzoek van Dourn, verricht aan de Sphaerocarpus terrestris 
en van ALLEN aan Sphaerocarpus Donelli, steunden deze opvatting. 
In tegenspraak ermee was, dat, bij het onderzoek der MARCHALS, 
bij apospore ontwikkeling van sporophytisch (2 n-) weefsel niet 
slechts hermaphrodiete takken zich ontwikkelden, maar hoofd- 
zakelijk manlijke. 
Daartegenover staat de mogelijkheid, waarop de schrijver wijst, 
dat een differentiatie van sporophytisch weefsel, welke de sporophyt 
in zekeren zin éénhuizig maakt, beter verklaring geeft. 
CoLLixs zelf onderzocht (bij het nagaan der beste cultuurcondities 
voor mossen) Funaria hygrometrica, een mos, dat door sommige 
onderzoekers voor éénhuizig, door andere voor tweehuizig wordt 
gehouden. Hij maakte culturen van Antheridia (I), van perigoon- 
blaadjes (ll), en van sporen van een enkel rijp sporogonium (III). 
Uit I en II kwamen enkel 4, uit III éénhuizige planten. 
Aanvullende proeven worden genomen. 
Daar echter de geheele gametophyt haploïd is, krijgen we bij 
de éénhuizige mossen het interessante gegeven, dat in haploïd 
weefsel een vegetatieve splitsing in beide geslachten plaats vindt. 
Het moment dezer splitsing is echter weinig gefixeerd. Normaal 
staat de vrouwlijke tak lateraal aan de manlijke. Er et Em. Mar- 
CHAL vonden, dat à en 2 takken direct uit het protonema kunnen 
voortkomen. Het punt der ‘splitsing zou zoo ver teruggedrongen 
kunnen worden, dat het in de sporogenesis valt. Daarmee is het 
mos dan tweehuizig. Eventueel kan dan de splitsing nog verder 
verschoven worden en in het sporophytisch weefsel plaats grijpen. 
H. N. KOOIMAN. 
