272 BOEKBESPREKING. 
probleem is uit den aard der zaak in de eerste plaats een cyto- 
logische kwestie en van de kant der cytologie is daaraan dan ook 
reeds menige beschouwing gewijd. Daartegenover stond de phy- 
siologisch denkende onderzoeker altijd vrij sceptisch ; de mecha- 
nistische verklaring der chromosomen- en chromomeren-theorie is 
voor hem te weinig chemisch, te weinig in overeenstemming met 
de door den physioloog meest voorgestane physisch.chemische 
celstructuur. TISCHLER voelt deze tegenstelling scherp en tracht nu 
in een korte studie ‘enkele punten aan te geven, die ik hier let- 
terlijk wil weergeven, omdat ze me in veel opzichten een goed 
programma voor discussies in de toekomst lijken : 
1. De term „Erbsubstanz” behoort te vervallen, omdat ze vaak 
in zeer verschillende beteekenis wordt gebruikt. ; 
2. In plaats daarvan moeten we de „enzymoide” genen als 
hoofdfactoren der ontwikkeling beschouwen. Deze genen staan in 
nauwen samenhang met den celkern, maar ze dragen slechts een 
deel der later waarneembare uitwendige eigenschappen over, terwijl 
andere door bepaalde inwendige factoren in plastiden en in cyto- 
plasma veroorzaakt worden. 
3. Het is volstrekt onzeker, of nucleoproteïden als zoodanig 
altijd tot de genen in betrekking staan, immers we vinden deze 
eiwitten zeker, ondanks allerlei andere voorstellingen, ook in het 
cytoplasma. 
4, Indien men ook in het vervolg de banden tusschen chemie 
en erfelijkheidsleer wil handhaven, dan kan men met een der drie 
tot nu toe opgestelde hypothesen verder werken : 
a. De nucleoproteiden van den kern zijn andere dan die van 
het cytoplasma. 
b. Alleen de nucleoproteiden van den kern produceeren de 
genen of tenminste de progenen, waaruit de genen gedurende de 
ontogenetische ontwikkeling gevormd worden. 
c. De genen, resp. de progenen, zijn chemisch geheel onaf- 
hankelijk van de nucleoproteïden in den kern. Ze gebruiken deze 
slechts als voedingsstof (ergastisch materiaal). 
5. Analoog aan de resultaten van MORGAN en zijn leerlingen 
mag een speciale experimenteel te onderzoeken localisatie der 
genen in de chromosomen algemeen aangenomen worden; op die 
wijze zou dan de absolute en relatieve koppeling der experimen- 
