BOEKBESPREKING. 213 
teele erfelijkheidsleer verklaard kunnen worden. Tegenover MORGAN 
gelooft TISCHLER echter niet aan een uitwisseling van gedeelten 
van chromosomen gedurende de diakinese, Hij meent eerder, 
zoowel op grond van eigen als van andere onderzoekingen, de 
deelingsstadiën, die zich in de synapsis groepeeren, daarvoor aan- 
sprakelijk te moeten stellen. 
6. Door bepaalde uitwendige omstandigheden (parasieten) schijnt 
de vorming of tenminste de opwekking om zich te uiten mogelijk 
te zijn van genen, die in normale omstandigheden niet te voor- 
schijn komen. 
7, Een duidelijk inzicht in het chemische karakter der genen 
zou daarom van groote beteekenis zijn, omdat bepaalde „kon- 
stanten” der vitalisten, evenals „dominanten” en „entelechie” op 
dezelfde wijze schijnen te werken, als de genen dit inderdaad doen. 
Dit zijn punten, waaraan zich een discussie vastknoopen laat, 
die echter m. i. voorloopig nog altijd vrijwel theoretisch en weinig 
experimenteel gefundeerd zal zijn. MORGANS chromosomen-opvat- 
ting maakt het ons wél gemakkelijk, maar ik zou toch, ondanks 
zijn schitterende basis van gegevens, nog niet ertoe kunnen be- 
sluiten, ze volkomen te onderschrijven, zelfs al houden we reke- 
ning met WHITE’s werk aangaande koppelingen by Pisum. Daarbij 
is het m. i. van ondergeschikte beteekenis, of eventueele crossing- 
over plaats vindt bij de diakinese of bij de synapsis. Het belang- 
rijkste punt blijft Of het proces plaats vindt en of het werkelijk 
de beteekenis heeft, die MORGAN op grond van zijn Drosophila- 
onderzoekingen eraan hecht. Dät is het punt, waar alles op het 
oogenblik om draait: zijn de regelmatigheden ten opzichte van 
koppeling en uitwisseling (linkage en crossing-over) ook bij andere 
Organismen te vinden? Daarop zullen in den eersten tijd heel 
wat onderzoekingen moeten gericht worden, en voordat we daar- 
omtrent niet meer houvast hebben aan algemeen geldende regels, 
zal een discussie aangaande de physiologisch-chemische. of de 
mechanistische basis van erfelijke eigenschappen voorloopig min 
of meer op hypothetische grondslagen berusten. Daarom geloof 
ik voor mij, dat de tijd voor de door TISCHLER gewenschte discussie 
nog niet gekomen is, en in dit opzicht BAurs voorschrift: Meer 
experimenteeren, minder theoretiseeren, zeker van kracht is. 
SIRKS. 
Genetica II. 18 
