BOEKBESPREKING, 277 
kruisingen te doen gelukken wanneer die ontwikkeling door ver- 
schillende behandeling gelijk gemaakt kan worden. 
Nog talrijke andere bijzonderheden aangaande zijn soortskrui- 
singen zouden hier aangehaald kunnen worden; daarvoor zal men 
echter het werk zelf ter hand moeten nemen. 
Het slot van Tower’s verhandeling (p. 184— 340) wordt dan gevormd 
door een zeer uitvoerige beschrijving van ,,problems of heteroge- 
neity,’ waar dan onder heterogeniteit verstaan wordt de »Variabi- 
‘liteit,” welke gevolg is van een grooter of kleiner aantal verschil- 
lende erfelijke factoren, dus wat MACLEOD in zijn „Quantitative 
method in. biology” complexity genoemd heeft. Oorzaken dezer 
heterogeniteit zijn volgens TOWER tot twee groepen behoorend: 
transmutatie, als werking tusschen de genotypische constitutie en 
de omstandigheden, waaronder deze haar activiteit ontplooit, en 
ten tweede: verschil voorkomend uit nieuw-combinaties (metathesis). 
De rol, die deze heterogeniteit dan speelt in zeer eenvoudige eigen- 
schappen, in meer samengestelde en in populaties, wordt dan ten- 
slotte nagegaan en uitvoerig gedocumenteerd besproken en daaruit 
tot de opvatting geconcludeerd, dat „hope for progress in the future 
lies only in analytical experiment, and at present the factorial con- 
ception of the constitution and evolution of organisms provides the 
only purely physical, working hypothesis.” 
Daarmee besluit Tower’s verhandeling, die wel een zeer be- 
langrijke bijdrage tot onze kennis dezer processen vormt. 
BREITENBECHER’S studie, als bijlage opgenomen, is een voor- 
loopig onderzoek van den invloed van water op de ontwikkeling 
en het gedrag van Leptinolarsa-soorten in de woestijn, nuttig als 
voorstudie voor Tower’s verder werk, maar op zichzelf voor 
erfelijkheidsvraagstukken zonder beteekenis. 
SIRKS. 
TSCHERMAK, E. von, 1919. Bastardierungsversuche mit der 
grünsamigen Chevrier Bohne (Zschr. f. Pflanzenz. VII pg.57—61.) 
Kiemplanten van Chevrier, (van alle rassen met groene zaad- 
lobben) krijgen bij de kieming witte kotylen, rassen met gele 
zaadlobben ontwikkelen daarentegen chlorophyll. Bij kruising van 
