BOEKBESPREKING. 279 
1914 door uitzaaiing van zaden uit witte bloemen verkregen in 1915 
splitsten in 3 rood:1 wit?, terwijl de zaden van planten met witte 
bloemen, eveneens uit de witte der oorspronkelijke plant ontstaan, 
juist omgekeerd in 3 wit: 1 rood splitsten. TSCHERMAK meent, dat 
bij REINKES niet geïsoleerde planten ongewilde kruisbes‘uiving 
plaats gegrepen heeft, die de zaaiproeven vrij wel waardeloos heeft 
gemaakt. Volgens zijn ervaring bastardeeren naast elkaar staande 
rood en wit bloeiende boonen zeer gemakkelijk, het is dus zeer 
waarschijnlijk, dat reeds aan het uitgangsindividu enkele bastar- 
deeringen tusschen de witte en naburige roode bloemen hebben 
plaats gegrepen. Het is dus zeer begrijpelijk, dat uit de zuiver witte 
zaden van de oogst van 1913 naast 7 witbloeiende 2 roodbloeiende 
planten ontstonden en dat de zaden dezer roodbloeiende later 
weer (1915) in roode en witte splitsten. Eveneens is het, daar 
wederom witbloeiende naast roodbloeiende stonden, niet te ver- 
wonderen, dat — tengevolge van nogmalige bastaardeering — uit 155 
witte boonen in G3 naast 113 witbloeiende 42 roodbloeiende ont- 
stonden. De door REINKE verkregen getallen kunnen dus zeer wel 
toevallige zijn, die met mendelsche splitsing niets te maken hebben, 
de witbloeiers van 1914 behoeven volstrekt niet zooals REINKE 
meende, heterozygoot te zijn geweest, zij kunnen zeer wel eenvoudig 
homozygoot recessief zijn geweest, terwijl ongeveer 1/3 van hen 
met den rooden, domineerenden, vorm (ongewild) gekruist werd. 
TSCHERMAK besluit dan ook: 
„So wenig also an der interessanten Beobachtung einer anschei- 
nenden vegetativen Spaltung bezüglich der Blütenfarbe zu zweifeln 
ist, so problematisch muss die Analyse des Erbwertes in diesem 
Falle genannt werden.” 
Bij Antirrhinumrassen heeft Baur (Mutationen van Antirrhinum 
majus. Zschr. f. ind. Abst. u. Vererb. Lehre 19, 1918 p. 177, speciaal 
p. 187) vegetatieve afsplitsing van „Zellcomplexen” (bloemensectoren) 
of van heele spruiten aan individuen, die overigens domineerende 
kenmerken bezaten, beschreven — b.v. ivoorkleurige aan overigens 
rood bloeiende, roode aan overigens gestreepte. 1) Deze splitsingen 
betreffen allen afsplitsingen van recessieve complexen uit domi- 
neerende, die „durch anscheinend spontane Mutation heterozy- 

*) ‘Deze traden ook in de culturen van Referent dikwijls op. 
