282 BOEKBESPREKING. 
geelworden was klaarblijkelijk slechts onderbroken geweest bij de 
groene zaden. 
E. Het lokale optreden van zaadhuidpigment by enkele indi- 
viduen van pigmentlooze descendenten van boonenbastaarden. 
Uit splitsingsprodukten der Chevrierboon met groene zaadhuid 
met geelbruine prinsesseboonen van JOHANNSEN werden, voor een 
practisch doel, van Fy af grootzadige individuen met de recessieve 
Chevrierkenmerken: groene zaadhuid en groene cotyledonen verder 
verbouwd. Tot zijn verrassing vond TSCHERMAK aan enkele „reces- 
sivmerkmaligen” F4 individuen met groene kotyledonen en groene 
zaadhuid -— nadat Fy en F3 geen pigment vertoond hadden, uit- 
sluitend zaden, die boven de radicula en aan het strophiolum een 
geelbruine tint hadden, bij andere individuen was de zaadhuid 
rondom de navel zeer duidelijk tot zeer zwak gevlekt (ongeveer 
zooals bij de zoogenaamde „geäugten’’ soorten, niet als een samen- 
hangende navelring), weer bij andere individuen was een geel- 
bruine pigmenteering slechts aangeduid, kon zelfs bij een aantal 
boonen van hetzelfde individu volkomen ontbreken. TSCHERMAK 
zegt terecht: 
„Ohne Kenntniss der Abstammung dieser Bohnen würde das 
spontane Auftreten dieser oft sehr deutlichen Flecken von manchem 
Forscher mit dem beliebten Ausdrucke , Mutation” oder spontane 
Variation bezeichnet worden sein.” 
Meerdere dergelijke gevallen van late of uitgestelde 
splitsing bij bastaarden worden door TSCHERMAK nog medegedeeld, 
en FRUWIRTH en KIESSLING hebben daarover ook reeds bericht. 
TSCHERMAK besluit zijn mededeeling der feiten met den zin: 
„Speziell das Auftreten von Pigmentspuren an recessivmerkma- 
ligen Hybriddeszendenten — Spuren, welche weiterhin verstärkt 
auftreten, und wie es scheint in manchen, vielleicht schliesslich in 
allen Fällen auch aufspalten können, bringt eine neue Komplikation 
in das Gebiet der Aufspaltungen nach Bastardierung, führt aber 
erfreulicherweise bisher schwierig zu erklärende und häufig in das 
Gebiet der Mutation gezählte Erscheinungen in den Ramen der 
Bastardierungserscheinungen zurück.” 
Moge dit oordeel van een auteur, met zooveel ervaring, een 
waarschuwing zijn om uiterst voorzichtig te zijn met het aannemen 
van mutatie als oorzaak van verschijnselen, die men niet dadelijk 
