BOEKBESPREKING. 283 
verklaren kan: het versterkt REFERENT in zijne herhaaldelijk uit- 
gesproken meening, dat tot nu toe geen enkel geval van beweerde 
mutatie bewezen is. 
Hoe tracht nu TSCHERMAK het waargenomene te verklaren? Hij 
begint met toe te geven, „dass das Material ueber anscheinende 
„vegetative Spaltungen an Bastarden sowie ueber anscheinende 
„Spätspaltungen an Bastardnachkommen, speziell ueber Auftreten 
„van Pigmentierungen an sonst pigmentlosen Deszendenten noch 
„sehr kasuistisch und weinig unfangreich ist, um zum Versuche 
„einer erschöpfenden Erklärung zu berechtigen”. 
Wat de zoogenaamde recessieve knopvariaties betreft, zoo zijn 
deze of eenvoudige modificaties aan hetorozygoten, dus niet erfelijk, 
öf werkelijke afsplitsingen van een recessief complex en dan wel 
erfelijk. In sommige gevallen is het bewezen, dat het exemplaar 
dat de afsplitsing vertoonde een bastaard was en alle waarnemingen 
van TSCHERMAK „betreffen durchwegs sichere Bastarde bezw. 
Bastardnachkommen”; zoowel wat de laat optredende, als de vroeger 
optredende splitsingen betreft, is het mogelijk, „dass es sich um 
Folgeerscheinungen der Zusammensetzung des Pigmentfactors aus 
einer Mehrzal van Elementar- oder Teilfaktoren handelt, welche 
normalerweise in festem Verband, in absoluter Korrelation stehen 
gelegentlich sich von einander trennen, dadurch wirkungslos werden 
und nun mendelnd aufspalten.” 
Er is echter eene andere, en zeer plausibele mogelijkheid, nl. 
“dat in de albino’s (om dit geval te kiezen) zekere factoren die, als 
zii — zooals gewoonlijk — op elkaar inwerken pigment veroor- 
zaken, tijdelijk niet op elkaar inwerken. In dat geval zouden ge- 
pigmenteerde en ongepigmenteerde niet van elkaar verschillen door 
dat bij de ongepigmenteerde zekere factoren ontbreken, maar beide 
zouden dezelfde factoren bezitten, die echter bij de gepigmenteerde 
wel, bij de ongepigmenteerde niet op elkaar inwerken, vergel. 
TSCHERMAK's bekende Theorie der Associatie en Dissociatie der 
factoren, (zie Zschr. f. ind. Abst. u. Vererbungsl. 1912. VIII p. 28—231.) 
Associeeren zich dan zulke gedissocieerde factoren weer, dan ont- 
staat pigment en dit kan, daar alle factoren aanwezig zijn, in indi- 
viduen met gedissocieerde factoren, ook in homozygote, natuurlijk 
altijd geschieden. 
Bewezen is deze theorie niet, maar de mogelijkheid van zoon 
