BOEKBESPREKING. 285 
.ras veel minder zwarten voorkomen dan bruine, blijkt ook, dat de 
formule voor de bruinen veel vaker RrSs of RRSs is geweest dan 
RrSS of RRSS. (Het feit zelf is een gevolg van de voorliefde voor 
vossen, die er bij de Jutsche fokkers algemeen bestaat en van de 
omstandigheid, dat enkele van de matadoren, die het meest hun 
stempel op het ras hebben gedrukt, voshengsten waren.) Ongeveer 
viermaal zooveel paarden zijn homozygoot voor R dan het aantal, 
dat homozygoot is voor den factor S. 
De drie hoofdkleuren worden door verschillende nuanceerings- 
factoren geschakeerd. Bovendien komt de factor voor schimmelkleur 
en voor bont voor, die beide over R en S domineeren. Bij afwezig- 
heid van À en S (roodschimmels en roodbonten) doen zich eigenaar- 
digheden voor, die tengevolge van het zeer geringe materiaal in 
die kleuren niet nader konden worden bestudeerd. 
TJEBBES. 
WISSELINGH, C van, 1920. Ueber Variabilität und Erblich- 
keit. (Zschr. f. ind. Abst. u. Vererb. Lehre. XXII. p. 65 — 126. 1920). 
Een lange reeks van onderzoekingen met verschillende Spirogyra- 
soorten als materiaal en cytologische of physiologische processen 
als onderwerp, hebben aan vAN WISSELINGH ook enkele gegevens 
verschaft, die wellicht voor vraagstukken van variabiliteit en erfelijk- 
heid van beteekenis zijn. Zijn gegevens loopen min of meer parallel 
met die van GERASSIMOF, wiens studies over Spzrogyra door de 
moderne erfelijkheidsleer te weinig naar waarde geschat worden 
en toch vele belangrijke problemen op cat gebied raken. In de 
bovengenoemde publicatie nu geeft schrijver een samenvattend 
Overzicht over GERASSIMOF’S en zijn eigen resultaten, voorzoover 
deze voor variabiliteits- en erfelijkheidsbeschouwingen van waarde 
zijn. Een groot gedeelte der bij Spzrogyra gevonden variabiliteits- 
verschijnselen zijn natuurlijk als zuivere modificaties te beschouwen; 
lengte en dikte der cellen, hun groei, de vorming der dwarswanden 
en derg. zijn in hooge mate afhankelijk van de uitwendige omstan- 
digheden en dus hun afwijkingen van het normale als modificaties 
op te vatten. Maar anders staat het, wanneer de afwijkingen van 
het normale plaats hebben bij processen van kerndeeling, tot uiting 
komend in de vorming van „reuzencellen.” Deze merkwaardige 
