288 BOEKBESPREKING. 
0} <1: Bea 10 W-chromosomen bezitten en deze tusschen- 
“produkten vormen de verschillende trappen van uitbreiding der _ 
witte vlekken, welke in de lersche ratten te vinden zijn. Natuurlijk 
zijn weer de uiterste vormen het zeldzaamste; tegen 1 voortplan- 
tingscel zonder W chromosoom, zijn er 225 met 5 W-chromosomen _ 
bijv. Door dus aan te nemen, dat de factor voor witte huidteeke- 
ning in ieder der chromosomen aanwezig kan zijn, krijgt ZIEGLER | 
een verklaring voor de „variabiliteit” en de selectiemogelijkheid — 
der Iersche ratten en tevens voor het zoo algemeen voorkomende 
verschijnsel van polymerie of homomerie, dat z.i. bij alle organis- 
men met hooge chromosomengetallen een groote rol speelt. 
Stelt men zich eenmaal op het standpunt der chromosomentheorie, 
dan is er tegen ZIEGLER’S uitwerking weinig in te brengen; zoolang 
echter deze theorie zelf nog niet vollediger gefundeerd is en nog 
niet zoo volkomen aannemelijk is, als haar aanhangers op het | 
voetspoor van Moraan wel willen doen gelooven, zoolang blijft 
ook een verklaring der polymerie, als ZIEGLER die geeft een 
al is het dan ook interessante hypothese. 
SIRKS. 



