„290 KUIPER, STERIELE SOORTSBASTAARDEN. 
er niet in slaagde bastaarden te kweeken, is daarmee de bestaans- 
onmogelijkheid daarvan niet bewezen. 
Tot de eerste kategorie moeten wij bijv. rekenen, de kruisingen: 
Wolf x Hond, Vos x Hond, Jakhals x Hond en Haas X Wild 
Konijn. Dat b.v. de eerste kruising in den natuurstaat vruchtbaar 
is, staat wel vast. Terwijl wij er nog steeds niet in slaagden Wilde 
Haas, in gevangen staat met Wild Konijn te doen paren, bleken 
beide met Tamme Konijnen goed vruchtbaar te zijn. In zulke ge- 
vallen zijn dus vermoedelijk de ongewone omstandigheden afwij- 
kende van die, waaronder de betreffende dieren plegen te paren, 
oorzaak van het uitblijven van nakroost. Jammer genoeg zijn in 
een proeftuin, nog minder dan in een grooten dierentuin, de om- 
standigheden aanwezig, die noodzakelijk zijn, om paring in gevangen 
staat te bewerken. Nauwgezette studie van de gewoonten der dieren 
kan vaak tot resultaat voeren. Zoo werd in Meppel eerst een Fy 
van Gallus furcatus X G. bankiva verkregen, toen door het geven 
van een ruimen en hoogen uitloop, de Vorkstaarthaan gelegenheid 
had zijn eigenaardige paringsgewoonten in practijk te brengen. 
Het is echter niet mijne bedoeling thans meer over de biologie 
der proefdieren mede te deelen. Beperken wij ons dus tot de 
tweede kategorie proefnemingen. 
Het is een bekend feit, dat de eerste generatie van kruisingen, 
de F}, in vruchtbaarheid van de oorspronkelijke ouderrassen vaak 
sterk afwijkt. Dit verschijnsel treft men zoowel in het planten- als 
in het dierenrijk aan, en ondervindt sedert geruimen tijd de be- 
langstelling der onderzoekers. 
HAECKER heeft vermoed dat geheele steriliteit of verminderde 
fertiliteit haar oorzaak zou vinden in een abnormaal verloop der 
reductiedeelingsprocessen, waardoor de vorming der gameten 
moeilijkheden ondervond; daar echter niet bij alle bastaarden 
abnormale rijpingsverschijnselen werden aangetroffen, en ander- 
zijds ook niet-hybriden verschijnselen van dubbelspoel-vorming 
vertoonen, schrijft men de steriliteit thans meer aan algemeen physio- 
logisch invloeden (giftwerkingen, storingen in het kernplasma) toe. 
Op botanisch gebied is het vooral TISCHLER geweest, die de 
totale of partieele steriliteit van verschillende bastaarden cytolo- 
gisch heeft onderzocht. Hier heeft het pollen veel vaker den invloed 
der bastaardeering ondervonden, dan de zaadknoppen. 
