320 ‚BENDERS, ONZE CONSTITUTIE. 
afwijkingen en die met verbreide localisatie in dezelfde weef- 
selsoort of in verschillende differentiatieproducten bestaat niet 
Het is de aard van het tekort, welke zijne wijze van manifes- 
teeren in het lichaam bepaalt Een gedeelte der Anlagen doet zijn 
invloed gelden op de ontwikkeling van verschillende weefsel- 
soorten, een ander deel in een bepaalde weefselsoort als geheel, 
nog een ander deel in een omschreven gebied dier bepaalde 
weefselsoort. Men zou kunnen spreken van verschillende graden 
van „pleiotropie”. Bij scherp omschreven afwijkingen speelt moge- 
lijk ook de localisatie van het tekort in het ei een rol. 
Onze erfelijke afwijkingen en met name die van geringen omvang 
en nauwkeurige localisatie wijzen op een nauwkeurig afgepaalden 
weg der ontogenetische ontwikkeling. De differentiatie van het 
ei af tot haar eindpunt toe volgt met de uiterste nauwgezetheid 
de voorgeschreven baan, elk bouwsteentje van de kiem van indi- 
vidu A wordt precies in dezelfde richting geschoven als het over- 
eenkomstige steentje van individu B. Dit is, naar het mij voorkomt, 
niet anders te. begrijpen dan door aan te nemen, dat ook in het 
ei localisatie bestaat, omdat zij anders ook voor de ontogenese 
kwalijk bestaanbaar zou zijn te achten. 
In het ei moet niet alleen potentieel het individu besloten liggen, 
de halsrib van den zoon van A en die van zijn vader moeten wij 
ons in de beide kiemen, waaruit zij zijn gegroeid op overeenkomstige 
plaatsen vertegenwoordigd denken om de identische plaatsing in 
het soma eenigermate te kunnen begrijpen. 
Met betrekking tot de localisatie hebben wij te doen met 2 hoofd- 
bestanddeelen van het cellichaam: de kern en het celplasma. Voor 
de kern is door wel de meeste biologen localisatie aanvaard en 
tenminste in dien zin, dat men aan ieder der chromosomen zijn 
bepaalde Anlagen toeschrijft, men heeft zelfs van een in kaart 
brengen der erffactoren gesproken. Voor het eiplasma echter zijn 
we nog niet zoover, hieromtrent zijn de meeningen ten aanzien der 
localisatievraag nog zeer verdeeld. ; 
Mogelijk is, dat niet voor het geheele dierenrijk hier dezelfde 
wetten gelden, maar in ieder geval staan tegenover hen, wier be- 
vindingen tegen een localisatie in het eiplasma schijnen te spreken, 
anderen, die op grond hunner onderzoekingen de localisatie 
verdedigen. l 
