
BENDERS, ONZE CONSTITUTIE. 321 
Reeds Hıs en Roux waren tot de gevolgtrekking gekomen, dat 
in het ei orgaanvormende kiemgebieden moeten aanwezig zijn. De 
onderzoekingen van CONKLIN leverden het bewijs, dat in het ei- 
plasma (van het ascidienei) bepaalde gebieden zijn waar te nemen, 
die tijdens de ontogenese elk hun bepaalde rol in de wording 
van het soma spelen. Het is mogelijk de normale ligging der 
substanties (door CoNKLIN: organforming substances genoemd) 
in het ei te wijzigen zonder dit te dooden en wel door centrifu- 
geeren. CONKLIN kon nu vaststellen aan de gecentrifugeerde eieren, 
dat de stoffen, die in het ei eene andere ligging hadden gekregen, 
toch hetzelfde vormden als in de normale, niet gecentrifugeerde 
eieren. Daaruit maakt hij de gevolgtrekking, dat orgaanvormende 
substanties reeds van den aanvang af aanwezig zijn en dat zeker 
ten deele de ontwikkeling van het nieuwe individu door het eiplasma 
wordt bepaald 1). 
Het bestaan van verschillend gekleurde of verschillend gebouwde 
zönes is ook bij andere soorten (LILLIE, WILSON, DRIESCH, JENNINGS 
e.a.) gevonden. 
DUESBERG, die voor ciona intestinalis de bevindingen van CONKLIN 
kon bevestigen, meent de functies van de bepaalde gebieden terug 
te kunnen voeren op de plastosomen van het eiplasma; volgens 
hem berusten de verschillen der door CONKLIN gevonden zônes 
op ongelijke verdeeling van de 3 constituenten van het ovo- 
plasma: grondmassa, dooierkorrels en plastosomen. Al is het niet 
geoorloofd de bevindingen bij lagere dieren zonder meer ook voor 
de hoogere dieren en voor den mensch te laten gelden, toch wijzen 
ons de erfelijke (en niet alleen de afwijkende) kenmerken bij 
de laatstgenoemde op nauwkeurig afgepaalde wegen, die de ver- 
schillende Anlagen inslaan en die wij ons moeilijk kunnen denken 
zonder gefixeerde beginpunten. Soms. komen lichte verschuivingen 
en uitbreidingen (b.v. bij de erfelijke oogspierverlamming, bij den 
krommen pink e.a.) of grootere wijzigingen in de localisatie (ont- 
breken van den duim bij den een, ontbreken van een teen bij den 
ander) bij de verschillende leden eener familie voor. Deze ver- 
1) Hugo DE Vries heeft de meening uitgesproken, dat de in de kern 
bevatte Anlagen moeten uittreden in het plasma om actief te kunnen worden; 
volgens LOEB is alles, wat aan „Praeformation des Embryo im Ei ist, nicht 
im Kern sondern im Protoplasma vorhanden.” 
Genetica II. 21 
