SIRKS, PRAE-MENDELISTISCHE ERFELIJKHEIDSTHEORIEEN. 327 
ontleent aan de samenwerking van de cellen, die aan zijn opbouw 
deelnemen en dus een enkele cel, die niet samenwerkt met andere, 
geen specifieke structuur veroorzaakt. 
Als eenige aannemelijke eenheid, waarin de erfelijke eigenschappen 
van een organisme hun grond kunnen vinden, acht SPENCER de 
physiologische eenheid (physiological unit) van beteekenis, die z66 
gekarakteriseerd wordt: „There seems no alternative but to suppose 
that the chemical units combine into units immensely more complex 
than themselves, complex as they are, and that in each organism 
the physiological units produced by tbis further compounding of 
highly compound molecules, have a more or less distinctive cha- 
racter. We must conclude that in each case some difference of 
composition in the units, or of arrangement in their components, 
leading to some difference in their mutual play of forces, produces a 
difference in the form which the aggregate of them assumes.” 
(1898. p. 226). Zoo is dus ieder organisme gekenmerkt door een 
complex van scheikundige stoffen, die alle met elkaar een physio- 
logische eenheid vormen. Die physiologische eenheid is dan verant- 
woordelijk voor de erfelijke eigenschappen van het organisme. Ze 
wordt van het ouder-organisme op de kinderen overgebracht door 
de voortplantingscellen, die uitsluitend den rol van vervoermiddel 
spelen: „And here the assumption to which we seem driven by 
the ensemble of evidence, is, that the sperm-cells and germ-cells 
are essentially nothing more than vehicles in which are contained 
small groups of the physiological units in a fit state for obeying 
their proclivity towards the structural arrangement of the species 
they belong to.” (1898. p. 317). 
Is nu die physiologische eenheid volgens SPENCER een onver- 
anderlijk, van te voren gegeven, geheel, of werken de veranderingen, 
die het uitwendige van het organisme ondergaat tengevolge der 
levensomstandigheden, terug op de physiologische eenheid? M. a. w. 
is de theorie der physiological units streng praeformatistisch of laat 
ze ruimte voor min of meer epigenetisch getinte beschouwingen? 
Zonder eenigen twijfel is SPENCERS opvatting van vrij sterk 
epigenetisch karakter en is in zijn meening de physiologische eenheid 
veranderlijk onder invloed der levensomstandigheden. Getuige zijn 
volgende woorden: „Or, bringing the question to its ultimate and 
simplest form, we may say that as,on the one hand, physiological 
