SIRKS, PRAE-MENDELISTISCHE ERFELIJKHEIDSTHEORIEEN. 335 
passed away. It often happened that their spirits and sexual apti- 
tudes were in no way dashed by an operation, which only a few 
minutes before had changed nearly one half of the blood that was 
in their bodies. Out of stock of three silver grey bucks and four 
silver grey does, whose blood had been thus largely adulterated, 
and of three common bucks and four common does whose blood 
had been similarly altered, I bred eighty-eight rabbits in thirteen 
litters without any evidence of alteration in breed. All this is des- 
cribed in detail in the Memoir”. (1908 p. 296—7.) 
Belang heeft dit citaat niet zoozeer om den uitslag der proeven, 
als wel omdat het bewijst, dat GALTON toentertijd een juist inzicht 
had in den weg, die alleen leiden kan tot een gegronde beoor- 
deeling eener hypothese. Die weg was het experiment. 
Dat GALTONs proefnemingen voor de transporthypothese geen 
steun konden vinden, verwondert ons tegenwoordig geenszins; 
dat ze ondanks de vrij zwakke plekken, waarvan zijn experimenten 
niet vrij waren, voor hem van doorslaande beteekenis geweest 
zijn, heeft zijn goede zijde gehad, omdat GALTON daardoor geko- 
men is tot eigen opvattingen, die van de darwinistische hemels- 
breed verschilden. 
GALTON was op het gebied der erfelijkheid reeds een vooraan- 
staand man, toen DARWINS pangenesis verscheen; hij had welis- 
waar toen nog niet meer dan een klein artikeltje over erfelijkheid 
van talent en karakter gepubliceerd, maar was reeds lang bezig 
met een uitgebreide studie van hetzelfde materiaal, kort na Dar- 
WINS Variation verschenen als „Hereditary genius” (1869). Daarin 
verklaart GALTON, onder den eersten indruk dien de genialiteit van 
de pangenesishypothese op hem gemaakt heeft, dat „the theory 
of Pangenesis brings all the influences that bear on heredity into 
a, form, that is appropriate for the grasp of mathematical ana- 
lysis” (1869. p. 358). Meer zegt hij er niet over; hij wil wel de 
juistheid veronderstellen, maar gelooft toch, dat die nog bewezen 
zal moeten worden. 
Zeven jaar later heeft hij zijn standpunt ten opzichte der pan- 
genesis-hypothese kunnen vaststellen; in een artikel van klassieke 
waarde „A Theory of Heredity” (1876) steunt hij op zijn proef- 
nemingen, waarvan de uitkomsten negatief waren, en stelt hij 
in plaats van de pangenesis een andere erfelijkheidstheorie voor. 
