
SIRKS, PRAE-MENDELISTISCHE ERFELIJKHEIDSTHEORIEEN. 337 
on the mutual affınities and repulsions of the separate germs; first 
in their earliest stirpal stage, and subsequently during all the processes 
of their development.” (1876. p.733 1). 
Geheel nieuw en bij geen zijner voorgangers zoo helder uitge- 
sproken is hierin de derde stelling: dat de kiempjes zichzelf ver- 
menigvuldigen, terwijl ze in een latenten toestand verkeeren, en 
bijdragen om de: „stirp” van de nakomelingen te vormen. Scherper 
zegt hij nog hetzelfde in deze woorden: „We have thusfar dealt : 
with three agents: (1) the stirp, which is an Organised aggregate 
of a host of germs; (2) the personal Structure, developed out ofa 
small portion of those germs; and (3) the sexual elements, generated 
-by the residuum of the stirp.” (1876. p. 343). Er is dus geen sprake 
meer van een verzamelen van gemmulae in de voortplantingscellen, 
maar van een doorloopende keten, die de voortplantingscellen van 
een individu vormen met die van zijn nakomelingen. In GALTON’s 
hoofdwerk over erfelijkheid in het algemeen: ,,Natural inheritance”, 
drukt hij zijn opvatting zóó uit: „It appears that there is no direct 
hereditary relation between the personal parents and the personal 
child, but that the main line of hereditary connection unites the 
sets of elements out of which the personal parents had been evolved 
with the set out of which the personal child was evolved. The 
main line may be rudely likened to the chain of a necklace, and 
the personalities to pendants attached to its links.” (1889. p. 19). 
Het essentieele verschil tusschen deze beide 
opvattingen : het pangenentransport van Dar- Son ene) 
WIN en de stirpopvatting van GALTON kunnen 24448 
—— ©) 

we weer door een figuur verduidelijken. OOO © ox 
Men vindt dit schema in figuur 2. Uit DARWIN 
de kiemcellen of voortplantingscellen (KC) 000001 | 
wordt het lichaam van het organisme (L) P j F P | 
gevormd; volgens Darwin geeft dit weer [mm tm IKC 
aanleiding tot nieuwgevormde kiemcellen, ETD a ER 
terwijl volgens GALTON de kiemcellen, waar- GALTON 
uit de individuén der volgende generatie Figuur 2. 
Ontstaan, direct aan het residu van erfelijke substantie, de stirp, hun 
oorsprong danken. 
Toch wist ook GALTON ondanks zijn uitgesproken praeformatisti- 
sche standpunt zich niet geheel en al aan epigenetische invloeden 
Genetica II. 22 
