SIRKS, PRAE-MENDELISTISCHE ERFELIJKHEIDSTHEORIEEN. 341 
voerige verhandeling aan de natuurwetenschap voorlegde (1885). 
JÄGER had in zijn werk de meening geopperd, dat het lichaam 
van hoogere organismen uit tweeérlei cellen zou bestaan; uit 
ontogenetische en uit phylogenetische, waarvan de laatsten, de 
voortplantingscellen niet als produkt van de eersten, de lichaams- 
cellen gevormd worden, maar direkt van de voortplantingscellen 
der ouders afstammen. Hij beschouwde het vrijwel als bewezen, 
»dat de vorming der voortplantingsstoffen reeds in de eerste 
Stadién van het embryonale leven plaats vindt”. En dit is later 
ook de grondslag geweest, waarop WEISMANN zijn theorie over 
de continuiteit van het kiemplasma bouwde. Ook hij meende, en 
in enkele gevallen toonde hij dit ook door eigen onderzoek aan, 
dat reeds vroeg tijdens het embryonale leven, bepaalde deelen 
afgezonderd worden, die dan later den oorsprong zouden vormen 
van de toekomstige voortplantingscellen; deze deelen werden 
eigenlijk uit de verdere ontwikkeling van bevruchte eicel tot vol- 
wassen lichaam uitgeschakeld en zoolang bewaard, tot het tijdstip 
van rijpheid van dit lichaam gekomen zou zijn en dit zelf voor 
de voortplanting geschikt zou worden. 
Zooals gezegd, had WEISMANN over deugdelijker gegevens te 
beschikken, dan zijn voornaamste voorganger GALTON. Dat had 
dan ook tengevolge, dat hij zijn theorie niet alleen beter kon grond- 
vesten, maar ook verder kon uitwerken. De gevallen, waarin de 
vorming der toekomstige voortplantingscellen direct uit de bevruchte 
eicel kon worden vastgesteld, waren zeldzaam (Dipteren); daarom 
ging WEISMANN een stap terug van de stirp-leer en meende, dat ook 
aan enkele somatische cellen zoo nu en dan kiemplasma, bevattend 
alle erfelijke eigenschappen van het organisme, meegegeven werd. 
„Wenn die Keimzellen aber auch nur wenige Zellgenerationen 
später sich abspalten, so ist der postulirte Zusammenhang von 
elterlicher and kindlicher Keimzellen unterbrochen, denn eine 
Embryonalzelle, deren Nachkommen nur zum Theil Keimzellen 
werden, zum andern Theil aber somatische Zellen, kann unmöglich 
die Natur einer Keimzelle besitzen, ihr Idioplasma kann dem der 
elterlichen Keimzelle nicht gleich sein. Ein Zusammenhang zwischen 
Keimsubstanz des Elters und des Kindes, ist auch hier nur dann 
herzustellen, wenn man eine Beimischung unveränderten Keimplas- 
mas zu dem somatischen Kernplasma gewisser Zellenfolgen zugibt.” 
