BOEKBESPREKING. 371 
verwantschap tusschen de parende individuén. Het vraagstuk van 
inteelt is er een van onbegrensde beteekenis: theoretisch is de 
verhouding van heterozygotennatuur tegenover homozygotisme 
een punt van zeer weinig helder-doorwerkte, maar van zeer in- 
grijpenden aard; practisch speelt het vooral in de dierenfokkerij 
en in de op de menschelijke maatschappij toegepaste erfelijkheids- 
leer, de eugenese, een groote rol. Inteelt zs schadelijk, zegt de 
fokker en de medicus; inteelt kan, maar behoeft volstrekt niet 
schadelijk te zijn, is de meening van den theoretisch-geneticus. 
Dat over een dergelijk onderwerp een omvangrijke litteratuur 
bestaat, en dat het zich van zeer veel verschillende kanten laat 
bekijken, spreekt vanzelf. En daarom is het een goede gedachte 
geweest van de uitgevers der Monografiën over experimenteel- 
biologische vraagstukken, door zulke bevoegde medewerkers, als 
EAST ‘en JONES zijn, een samenvatting over de inteelt-litteratuur 
te laten geven. 
Het boek geeft eerst een inleiding, waarin drie punien naar 
voren gehaald worden, waarop het inteelt-vraagstuk betrekking 
heeft: voor de anthropologie, waar verschillende vragen aangaande 
de al of niet-schadelijkheid van verwantenhuwelijken op beantwoor- 
ding wachten; voor de practijk van fokken en telen, waar het 
voorkomen van steriele individuén, dwergvormen, abnormaliteiten 
na inteelt inderdaad een feit is, en voor de biologie, welke ons 
het schijnbare overwicht van sexueele voortplanting boven de onge- 
slachtelijke en de voorkomingsmiddelen van zelfbevruchting, moei- 
like vragen ter beantwoording voorleggen. Dan volgt een uiteen- 
zetting van de verschillende wijzen van vermenigvaldiging bij 
planten en dieren; het mechanisme der sexueele voortplanting, 
het mechanisme der erfelijkheid, waarbij vooral aan quantitatieve 
eigenschappen een ruime plaats wordt toegekend; daarna wordt een 
mathematische beschouwing over de werking van inteelt gegeven, 
op het voetspoor van PEARL, die voor wiskundige behandeling 
twee problemen geschikt acht: het paringsstelsel met betrekking 
tot de verhouding tusschen het werkelijke aantal verschillende 
voorouders van een bepaald individu en het totaal-mogelijke aantal 
(coëfficiënten van inteelt en verwantschap) en in de tweede plaats 
de constitutie van ieder individu ten opzichte van zijn mendel- 
factoren, dat het gevolg is van voortgezette inteelt, waarbij een 
