BOEKBESPREKING. 375 
vrouwelijke geslachtskenmerken voor de mannelijke plaats maakten, 
maar ook de libido den heterosexueelen vorm kreeg. Deze toestand 
heeft zich tot heden (4 jaar na de operatie) onveranderd gehand- 
haafd. Het meest belangrijke is wel, dat de gevolgen der implan- 
tatie zich als blijvend hebben doen kennen en dat b v.na5 jaren 
de werkzaamheid der ingeplante klier nog als onverminderd mocht 
worden beschouwd. Dit wijst er op, dat het overgeplante orgaan 
niet te gronde gaat, maar dat de puberteitsklier in haar nieuwen 
eigenaar behouden blijft en blijft secerneeren. 
BENDERS. 

NiILSSON, HERIBERT, N., 1920. Zuwachsgeschwindigkeit der 
Pollenschläuche und gestörte Mendelzahlen bei Oenothera 
Lamarckiana. (Hereditas. I p. 41—67), 
Bij een onderzoek naar de genetische constitutie van Oenothera 
Lamarckiana in 1910 leerde HERIBERT-NILSSON in deze plant een 
prachtig object kennen om de groeisnelheid van stuifmeelbuizen 
na te gaan. Hij gebruikte daartoe deze methode: Een aantal bloemen 
werden op bepaalde tijdstippen bestoven; met tusschenruimten 
werden van deze bloemen telkens eenige aan den voet van de stijl 
afgesneden, waarna blijken kon of de tijd, verloopen na het moment 
der bestuiving voldoende was voor het tot stand komen van een 
of meer bevruchtingen. Midden Juli duurde het 19 uur, voor de 
stuifmeelbuis een eicel bereikt had, eind Juli 23 uur. Daaruit blijkt 
wel, dat de temperatuur de groeisnelheid der stuifmeelbuizen bein- 
vloedt. Dergelijke proefnemingen met Oenothera gigas toonden aan, 
dat de stuifmeelbuizen van dien vorm in de stijlkanalen van Oenothera 
Lamarckiana langzamer groeiden, dan O. Lamarckiana’s eigen 
stuifmeel. 
In 1915 werd door schrijver de splitsing van roodnervige 
O. Lamarckiana-planten (die ten opzichte van deze eigenschap 
steeds heterozygoot roodnervig zijn) onderzocht door middel van 
terugkruisingen met de witnervige ouderplant. Toen bleek, dat beide 
reciproke terugkruisingen zich verschillend gedroegen: was de 
heterozygote Rr moeder- en de witnervige rr vaderplant, dan werd 
een typische Mendelsche splitsing 1:1 gevonden; de omgekeerde 
kruising gaf belangrijke afwijkingen van deze verwachte verhouding, 
