376 BOEKBESPREKING, 
nl. steeds een teveel aan roodnervige planten, en wel ongeveer 
20 0/9. Die kruisingen werden in de tweede helft van Juli gemaakt. 
In 1918, toen de bestuivingen in de tweede helft van Augustus 
verricht werden, was het verschil nog veel treffender; in plaats 
van een verhouding 1:1, werd nu een verhouding 4: 1 als resultaat 
dezer terugkruising gevonden. 
De verklaring voor deze afwijkende getallenverhoudingen werd 
door schrijver in het volgende gevonden: Planten van O. Lamarckiana 
groeien veel vlugger op, dan planten van O. gigas; evenzeer groeien 
stuifmeelbuizen van O Zam. vlugger dan die van O. gigas. Bekend 
_is nu bovendien door NıLsson’s onderzoekingen, dat roodnervige 
planten sneller groeien dan witnervige planten; analoog daaraan 
ligt het voor de hand, aan te nemen, dat de buizen van pollen- 
korrels, die de eigenschap voor roodnervigheid overbrengen, sneller 
groeien dan de pollenkorrels, die de witnervigheids-factor bezitten. 
Daardoor is een overwicht der roodnerf-stuifmeelbuizen bij de 
bevruchting verzekerd, en is verklaard, dat in de terugkruising, 
waarbij er vaderplant was, normale mendelgetallen optreden, terwijl 
in de terugkruising, waarin Rr als vaderplant optrad teveel rood- 
nervige planten voorkomen. Het verschil tusschen de resultaten 
van 1915 en van 1918 kan dan zijn oplossing vinden in het feit, 
dat de groeisnelheid der roodnerfstuifmeelbuizen minder beinvloed 
wordt door de lagere Augustus-temperatuur, dan die van het witnerf- 
pollen. Deze laatsten worden in hun groei door temperatuurdaling 
veel meer vertraagd, dan de roodnerfpollenkorrels. 
Dit verschijnsel, de concurrentie tusschen stuifmeelbuizen van 
verschillenden erfelijken aanleg, door schrijver »Certatie ” genoemd, 
is ongetwijfeld een verschijnsel van principieële beteekenis. Het 
is een belangrijke bron van storing in mendelsche splitsingsver- 
houdingen, waarmee niet genoeg rekening gehouden kan worden. 
Het trad niet alleen bij terugkruisingen op, maar ook bij zelf- 
bestuiving van Rr-planten. Uit talrijke proeven was gebleken, dat 
RR-planten, dus homozygoot-roodnervigen, niet levensvatbaar 
waren, zoodat nooit zuiver-roodnervige nakomelingschappen ver- 
kregen konden worden. In plaats van de verhouding 3: 1, zou dus 
eigenlijk steeds 2:1 verkregen moeten worden, n.l. 2Rr: Irr. Vaak 
traden nu bij deze zelfbestuivingen andere verhoudingsgetallen op, 
nl. een teveel aan Rr-planten, zoodat verhoudingen van 3: 1,4115, 
