BOEKBESPREKING. 381 
minder extreme vormen, zoo zijn er bij welke beide phasen physio- 
logisch onafhankelijk van elkaar zijn bv. prothallium en varenplant. 
Deze zijn bizonder geschikt voor experimenten en ook andere zooals 
by. vele Bryophyten, Rhodophyten en Phaeophyten, bij welke een 
of beide generaties zich ongeslachtelijk vermeerderen kunnen. 
Op een plaat tracht nu de auteur een schematisch overzicht der 
mendelsplitsingen bij de verschillende typen van gewassen te geven; 
op dit zeer interessante overzicht zij de lezer opmerkzaam gemaakt. 
Hier moet er echter op gewezen worden, dat als men vormen met 
een duidelijke generatie-wisseling op hun vererving onderzoeken 
wil, men de gebruikelijke termini P},F},Fa generatie, verdeelen moet 
en dus eene diploide en haploide P; generatie (P/D,P‚H), eene 
diploide en haploide F,-generatie (F,D,F,H), enz. onderscheiden moet. 
Het is nu duidelijk dat bij monohybriden, in de diploide-generatie: 
homozygoten en heterozygoten optreden kunnen, in de haploide 
alleen gonen, die aan de ouders gelijk zijn; homozygoot kan men 
deze natuurlijk niet noemen, want zij zijn niet door verbinding 
ontstaan, doch zuiver haploid. 
Bij polyhybriden moeten echter ook bij de gepersonifieerde gonen 
allerlei combinaties optreden, in iedere FH-generatie dus gonen 
gelijk aan de ouders en nieuwcombinanten, ook in F;H; en overal 
dezelfden. 
Om eenheid te krijgen begint F. v. WETTSTEIN ook bij de hap- 
loiden met de zygote. Daarbij is wel in het oog te houden, dat in 
gevallen waarin eene generatie physiologisch onafhankelijk is, dat 
wat wij een individu noemen uit twee „vererbungsterminologisch” 
ongelijkwaardige deelen bestaat. Zulke organismen heeten diplo- 
haplonten, zoo bestaat bv. een mosplant uit een P,H (het vegeta- 
tieve deel) en een F,D generatie (de kapsel) of uit een F;H- en 
een F,D-generatie. Dergelijke gevallen vindt men bij Oedogonium 
e.a. en deze verhoogen zeer de moeilijkheden der systematiek. 
Verdere termen, die WETTSTEIN invoert zijn: homogene homo- 
zygoten, voor homozygoten van dezelfde constitutie als de ouders 
en heterogene homozygoten voor nieuw-combinanten, die aanduiden 
dat deze homozygoten uit genen van gelijke en van twee verschillende 
ouders opgebouwd zijn. Op analoge wijze onderscheidt hij tusschen 
homogene en heterogene gonen in de haploide generatie. 
Bezien wij van uit dit standpunt de systematische verhoudingen 
