388 LOTSY, OENOTHERA-PROEVEN IN 1919. 
complexen inderdaad onveranderd gebleven zijn, nagaan of en 
zoo ja welken invloed het plasma op de morphologische ken- 
merken van Lamarckiana heeft, want beide „soorten” van Lamar- 
ckiana verschillen slechts in den aard van hun plasma. Natuurlijk 
mag men — als men een negatief resultaat verkrijgt — dan nog 
niet besluiten, dat het plasma geen invloed heeft, want 
1°. bestaat de mogelijkheid, dat alle Oenotheren de zelfde plasma- 
soort bezitten; vr 
2°, bestaat de mogelijkheid, dat de velans-gaudens combinatie 
niet onveranderd gebleven is. 
Voorloopig behoeven wij echter met een negatief resultaat geen 
rekening te houden want ons aanvankelijk verkregen resultaat was 
allerminst negatief. 
De door ons met elkaar vergeleken Zamarckiana’s hadden de 
volgende afstamming. 
I. De Lamarckiana’s met albicansplasma 
O. biennis 1915, 10.1 x O. O. muricata 1915, 7.1 X O. 
Lamarckiana 1915, 5.12 Lamarckiana 1915, 5.9 ° 
O. biennilaeta 1916, 128.3 X O. murivelutina 1916, 134.4 
= albicans 10.1 x gaudens = rigens 7.1 x velans 5.9 
5.12 in albicansplasma 

O. Lamarckiana 1918, 16A.23 zelf 
= gaudens 5.12 X velans 5.9 
in albicansplasma. 
O. Lamarckiana 1919 130 
= gaudens 5.12 X velans 5.9 
in albicansplasma. 
Deze Lamarckiana cultuur 1919 130 was grootbloemig, in alle 
