390 LOTSY, OENOTHERA-PROEVEN IN 1919. 
Ook in 1920 bleef deze grootbloemigheid en homogeniteit bestaan, 
getuige de uit 73 exemplaren bestaande cultuur n° 150, die uit door 
zelfbevruchting verkregen zaden van de Lamarkiana 1910 n°. 130 
27 was verkregen. Ook ,,muteerde” deze synthetische Lamarckiana 
op overeenkomstige wijze als de oorspronkelijke Lamarckiana’s 
van DE VRIES. 
Il. De Lamarckiana’s met rigensplasma. 
O. muricata 1915, 7.1 x O. O. Lamarckiana 1915, 5.5 X 
Lamarckiana 1915, 5.9. O. biennis 1915, 9.1. 
O. murilaeta 1916, 1345 x  O. fallax 1918 21B1 zelf 
= rigens 1.1 X gaudens = velans 5.5 X rubens 
5.9 in rigensplasma 

O. Lamarckiana 1918 21B.1 zelf 
= gaudens 5.9 X velans 5.5 
in rigensplasma. 
O. Lamarckiana 1919 136 
= gaudens 59 x velans TES 
in rigensplasma. 
Deze Lamarckiana cultuur 1919 136 was kleinbloemig, overigens 
een typische Lamarckiana, in sterilen toestand van die met albz- 
cansplasma niet te onderscheiden, ook was zij (afgezien van enkele 
mutanten) zeer homogeen. | 
Onderstaande photo is op dezelfde schaal als Fig. 1 genomen en 
toont duidelijk het groote verschil in bloemgrootte tusschen onze 
Lamarckiana’s met albicansplasma en met rigens-plasma. 
