392 . LOTSY, OENOTHERA-PROEVEN IN 1919, 

Fig. 3. Links: twee Lamarckiana's met albicans-plas- 
ma, rechts twee Lamarckiana’s, met rigensplasma. 
Als wij de for- 
mules dezer beide 
Lamarckiana’s 
opschrijven krij- 
gen wij: 
O. Lamarckiana- 
cultuur 1919 n°. 
gaudens5.12 
190 el 
in albic.-plasma. 
O. Lamarckiana- 
cultuur 1919 n°. 
gaudens 5.9 
MET 
in rig.-plasma. 
Beide „soorten” 
hebben dus velans 
kernen engaudens 
kernen van groot- 
bloemige zuster- 
Lamarckhiana's 
(met onbekend 
plasma) afkom- 
stig, zelfs is het 
velans-complex 
van de eene en 
het gaudenscom- 
plex van de andere 
van hetzelfde La- 
marckiana indivi- 
du afkomstig ; zij 
verschillen dus 
feitelijk alleen 
daarin, dat de. 
eene albicans- 
plasma, de andere rigens-plasma heeft. Dus: wij mogen besluiten, 
dat het ’t rigens-plasma is, dat de kleinbloemigheid onzer Lamarck:- 
ana’s met rigens-plasma veroorzaakt? 
