LOTSY, OVER GALLUS TEMMINCKII G. R. GRAY ENZ. 401 
met de vraag naar den oorsprong onzer hoenderrassen, is de 
eikleur der wilde linneonten van veel belang; de gegevens hier- 
overin de mij toegankelijke litteratuur zijn echter uiterst schaarsch 
en weerspreken elkaar. 
Ik maakte daarom van de gelegenheid gebruik om de eieren- 
collectie te Londen door te zien. 
Tot mijne verbazing was in South-Kensington geen enkel ei van 
Gallus varius (syn: Jurcatus) aanwezig en waren ook de eieren 
der overige wilde boenderlinneonten in zeer onvoldoend aantal, 
tenminste voor zulk eene grootsche inrichting, voorhanden. 
Volgens vriendelijke mededeeling van Dr. van Oonrt, den directeur 
van 'sRijksmuseum voor Natuurlijke historie te Leiden ziin de 
eieren van het vorkstaarthoen „lichtgeelwit (roomkleurig) met een 
weinig geelbruinen tint, steeds ongevlekt.” 
Omtrent de eieren van Gallus bankiva vermeldt de „Catalogue 
of the Collection of Birds’ Eggs in the British museum” Vol. 1. 1901 
p. 59, het volgende: 
„Ihe eggs of the Red Jungle Fowl are of a regular oval 
form, smooth and with a considerable amoont of gloss. They 
vary from cream color to pinkish buff. There is a great variation 
in the size of the eggs which measure from 1.6 1) to 2.1 in 
length, and from 1.27 to 1.55 in breadth.” 
In de collectie trof ik de volgende stukken aan. 
3 eieren van Sikkhim Terai lichtbruin. 
w 
Ss à. 4 » idem. 
73 3 3 Sinzawai. «= idem (de eieren kleiner dan van de 
beide vorige legsels.) 
4 eieren van Kumaun Bhabur. Van dit legsel waren 2 eieren licht- 
bruin, 1 iets donkerder en het 4e vrij donkerbruin. 
6 eieren van Sadhyia Assam lichtbruin en kleiner. 
5 » Arrakan alle lichtbruin, 3 waren grooter en spitser 
dan de 2 anderen. 
ei van Rhammiggue heel lichtbruin. 
» » Sikkhim lichtbruin. 
» » Pegu, zeer klein roodbruin. 
dt nd Ont jet 
» » Philipine Islands groot en wit. 
1) Inches. 
Genetica II. : 26 
