406 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
tijd (1894) toen de kortgeleden als 70-jarig jubilaris gevierde 
WILHELM Roux, de „Vader van de Ontwikkelingsmechanica der 
Organismen”, op het belang van het analytisch experiment voor 
de problemen der Formbildung en ontwikkeling wees, ontbraken 
den jongen zoölogen daartoe geschikte werkgelegenheden. Onder 
deze jongeren van de experimenteele biologie bevond zich ook de 
schrijver van dit artikel, en nam het besluit, niet alleen zelf mede 
te werken aan den opbouw van eene experimenteel gegrondveste 
rationeele biologie, maar ook door de oprichting van een geschikte 
arbeidsplaats aan anderen hiertoe eene gunstige gelegenheid te 
bieden. 
Een verblijf aan de zeestations van Napels en Triëst versterkte 
hem in de overtuiging, dat een biologisch proefstation zich niet tot 
een bepaalde oekologische diergroep beperken moest, maar de 
mogelijkheid moest bieden organismen van het land, van zoet- en 
zeewater, dieren van alle klassen en eveneens planten in zijne 
proeven te betrekken. Mogen ook de lagere zeedieren ten gevolge 
van den primitieven toestand hunner eieren misschien het beste 
materiaal leveren voor ontwikkelings-mechanische proeven in 
engeren zin, ze deugen weer minder voor erfelijkheidsproeven, daar 
het te moeilijk is ze op te kweeken, en ook de rassenvorming bij 
hen minder duidelijk is dan bij de land- en zoetwaterdieren en 
planten. Bovendien zijn de zeedieren te gevoelig voor de verandering 
van uitwendige factoren om een ruim veld te openen voor proeven 
omtrent de inwerking daarvan. En juist het maken van inrichtingen 
voor de veranderingen der uitwendige omstandigheden, die de 
onderzoekers onafhankelijk maken moesten van de zoo moeilijke 
en vaak buitensporig tijdroovende samenstelling van de gewenschte 
omstandigheden, was naast de mogelijkheid de dieren op te kweeken 
het doel dat mij voor oogen zweefde voor het nieuwe instituutstype. 
Er bestond voor mij dus geen enkele reden, het ontworpen in- 
stituut van onderzoek aan zee op te richten, of zelfs buiten mijne 
woonplaats Weenen, dat als een belangrijk centrum van wetenschap 
en als gunstig gelegen handelsplaats alle voordeelen bood voor het 
verkrijgen van hulpmiddelen als boeken, apparaten, chemicalien 
enz., en door buitenlanders gemakkelijk te bereiken was. Mij ont- 
brak echter een geschikt gebouw om het instituut in onder te 
brengen, en de middelen zoo’n instituut in grooten omgang in gang 
