HET WEENSCHE INSTITUUT VOOR BIOLOGISCH ONDERZOEK. 407 
te zetten. Toen deelde Prof. BERTHOLD HATSCHEK in 1901 mij in 
een gesprek mede, dat een geschikt gebouw voor een biologisch 
instituut vrij kwam in het z.g. „Vivarium”, dat door een in staat 
van faillissement verkeerende dierentuin te koop geboden werd. 
Die bijzondere geschiktheid bestond in de vrije ligging in het 
bekende Weensche natuurpark, het Prater, en in het vroegere 
gebruik als aquarium, zoodat groote bakken en bassins en verdere 
voor het onderbrengen van dieren geschikte ruimten voorhanden 
waren, terwijl de tuin die de gebouwen omégaf voorzien was van 
verschillenden wateraanleg, en dus de aanplanting van land- en 
waterplanten mogelijk maakte. 
Zoodra ik het gebouw gezien had, stond het bij mij vast, dat 
hier het biologisch instituut een waardige omlijsting vinden zou. 
In den loop van 1902 slaagde ik er in, het met twee botanici, die 
een gelijk plan als ik hadden, namelijk LEOPOLD VON PORTHEIM en 
WILHELM FIGDOR, eens te worden over hunne deelneming aan de 
leiding en het instandhouden van het instituut, en kon ik beginnen 
het gebouw te koopen en de eerste inrichting aan te wijzen. Den 
eersten Januari 1903 werd de „biologische Versuchsanstalt in 
Wien” met de zoölogische en botanische afdeeling geopend. Nog 
het zelfde jaar nam de Staat er aan deel door het huren van 
werktafels, die ter beschikking van andere onderzoekers gesteld 
werden. Groote middelen stonden nooit ter onzer beschikking, 
we moesten er naar streven met een minimum van middelen een 
maximum effect te bereiken, De aankoop van het gebouw kon ik 
slechts daardoor uitvoeren, dat de prijs tengevolge van het fail- 
lissement van de onderneming, en doordat de grond niet haar 
eigendom was, maar tot het hofdomein behoorde, zelfs voor toen- 
malige tijden bijzonder laag was. De eigenaardigheid, dat de leiders 
der afdeelingen geen tractement krijgen, maar zelfs nog bijdragen 
in het onderhoud van het instituut, is behouden gebleven ook bij 
het toevoegen van nieuwe afdeelingen, als de van 1907—1913 
door WOLFGANG PAULI bezette physisch-chemische, en de sinds 
1912 door EUGEN STEINACH geleide physiologische afdeeling. Om 
niet van het toevallig gebeuren van enkele personen het lot van 
het instituut te laten afhangen, hebben de stichters in Februari 1914 
het ten geschenke gegeven aan de Academie der Wissenschaften, 
waarbij W. FIGDOR aan het hoofd kwam van een eigen afdeeling 
