



HET WEENSCHE INSTITUUT VOOR BIOLOGISCH ONDERZOEK. 411 
bespreken opvattingen over het wezen der regeneratie bij levende 
wezens noodig had. 
In tegenstelling tot deze holen dienden toen groote lichte zalen 
voor de opstelling van de aan veel zon gewende dieren, waarbij 
door stoken in den winter al deze vertrekken verwarmd werden, 
en in den zomer slechts die, welke dienden voor tropische tempe- 
raturen. Ondanks de zeer hooge en in grooten getale aanwezige 
vensters was toch het gebrek aan bovenlicht voor planten duidelijk 
merkbaar, waarin spoedig voorzien werd door het bouwen van 
een warme en een koude kas. Voor de koudbloedige werveldieren 
die niet gaarne directe zon hebben, bleken de met bovenlicht 
voorziene en in het binnenste deel van het gebouw liggende gangen 
zeer geschikt. Hier was het mogelijk amphibiën bij relatief hooge 
lichtintensiteit en toch niet te hoog oploopende temperatuur in 
leven te houden, ja zelfs verschillende generaties voort te kweeken, 
wat voor de proeven van KAMMERER over kleuraanpassing en de 
mogelijkheid tot overerving daarvan volstrekt noodzakelijk was. 
Daarbij werd waargenomen, dat soorten die direct na hun vangst 
zich slechts voortplanten wilden in groote, speciaal voor dat doel 
buiten onder het niveau van de aarde ingegraven betonterrarien, 
later ook genoegen namen met de kleine in het inwendige van 
het gebouw opgestelde bakken, zonder de voortplanting te onder- 
breken. Hoe snel de temming kan geschieden bleek bij de uit 
Afrika ingevoerde bid-sprinkhanen: de in haar vaderland uiterst 
wilde en bij haar bijten en slaan met de vangarmen ook voor 
menschen pijnlijke Sphodromantis bioculata verliest haar wildheid 
reeds bij de eerste uit de eicocons in gevangenschap opgekweekte 
generatie, ook bij een even hooge temperatuur als die van haar 
vaderland. Omtrent de mogelijkheid de objecten in het leven te 
houden, waaraan door ons natuurlijk de grootste aandacht ge- 
schonken moest worden, daar het in leven blijven een eerste 
conditie voor elk biologisch onderzoek is, kan men zeggen, dat 
in het algemeen species uit de warme woestijnklimaten het best bij 
ons kunnen worden voortgeteeld, vaak gemakkelijker dan analoge 
soorten uit het land zelf. Zoo zijn de nakomelingen van onze Euro- 
peesche bid-sprinkhaan, Mantis religiosa, in gevangenschap veel 
zwakker dan die van Sphodromantis. De oorzaak hiervan zoek ik 
in de levensomstandigheden van onze huizen, die met het klimaat 
