412 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
van de woestijn ‘overeenkomen, en voornamelijk de verwarmde 
kamers, waarin dieren uit ons land de gewone .afwisseling van 
koude en warmte missen. Dit schijnt mij ook licht te werpen op 
de bijna steeds waar te nemen afstamming van onze huisdieren 
en dergelijke huisgenooten uit warme klimaten, waarvoor om- 
zwervingen geen voldoende verklaring geven. Om ook grootere 
warmbloedige dieren als katten, guineesche biggetjes en hoenders 
op de gewenschte wijze onder te kunnen brengen, zijn tegelijk met 
den bouw der kassen ook een reeks kleine stallen met door hekken 
afgesloten uitloop gebouwd. Hier ging ook de slaaprat Myoxus glis, 
die als bijzonder onhandelbaar bekend staat, tot voortplanting over, 
zoodra hem boomstronken als nestplaats gegeven waren. Deze 
stallen zijn voorzien van een verwarmingsinrichting, maar evenals 
alle tot nog toe genoemde ruimten niet op een constante tempe- 
ratuur te brengen. De groote beteekenis welke aan de analyse der 
inwerkende factoren bij de soortvorming toekomt, deed het ons ge- 
wenscht schijnen, niet slechts genoegen te nemen met qualitatieve 
onderscheiden als ,warm” en „koud”, „vochtig” en „droog” enz. 
maar een zoo zuiver mogelijke beheersching en bepaalde com- 
binatie van uitwendige factoren mogelijk te maken. Had, zooals 
we nog hooren zullen, het instituut reeds haar grootste successen 
behaald met de teeit en het veranderen der levende wezens als 
gevolg van hare verschillende inrichtingen, zoo was het nu zaak 
door het verkrijgen van eene kwantitatieve nauwkeurigheid het be- 
wijs van de betrouwbaarheid der proeven te leveren, en de traps- 
gewijze correlatie van den uitwendigen factor met de veranderde 
eigenschap aan te toonen. 
Ofschoon het ook voor de werkzaamheid van ons instituut aan 
proeven in deze richting niet ontbroken had, zoo scheen het mij 
toch, dat deze aan twee principiëele fouten leden, die een her- 
haling ervan op grooteren schaal zouden beletten. In de eerste 
plaats gebruikten de vroegere experimentatoren meestal kleine 
bakken, en door het herhaalde openen daarvan was een streng 
onveranderd blijven van de uitwendige omstandigheden niet ge- 
waarborgd. In de tweede plaats moesten zij zelf er voor zorgen, 
dat de omstandigheden steeds onveranderd bleven, en daardoor 
werd weer de opstelling van een groot materiaal bemoeilijkt. Beide 
fouten konden vermeden worden, wanneer voor de opstelling der 
