420 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
den verliezer zou moeten eindigen. Van het zelfde standpunt zouden 
ook rudimentaire, voor het leven onbelangrijke, aanhangsels niet 
tot regeneratie in staat zijn. 
WEISMANN en zijne leerlingen hadden beproefd, deze stellingen 
door voorbeelden uit waarnemingen en experimenten te bewijzen. 
Nu hadden MORGAN en zijne medewerkers in Amerika daarentegen 
gevonden, dat het vermogen tot regeneratie van rudimentaire orga- 
nen niet geringer was dan dat van niet-rudimentaire organen van 
hetzelfde dier, en hebben verder ook bij de diergroepen, die 
volgens WEISMANN door het ontbreken van regeneratie gekenmerkt 
waren, geen ontbreken van dit vermogen kunnen vinden. Echter 
had het verschil in de plaats waar de proeven gedaan werden 
ten gevolge, dat de Amerikanen niet dezelfde diersoorten gebrui- 
ken als WEISMANN, waardoor deze toch nog aan het negatieve 
resultaat van zijne proeven de gewenschte beteekenis kon hech- 
ten. Het behoorde dus tot de eerste taak, die het biologische 
proefstation zich stelde, diersoort na diersoort en orgaan na 
orgaan, WEISMANN’S beweringen aan de door hem zelf gebruikte 
species te controleeren, en steeds weer zoodra een nieuw voor- 
beeld opdook, ook dit experimenteel te onderzoeken. Bij deze 
onderzoekingen werd er op gelet of regeneratie onder normale 
omstandigheden optrad, of het lukte door verandering der om- 
standigheden na het uitblijven der regeneratie deze toch nog te 
verkrijgen, en eindelijk waarom de vroegere waarnemers volkomen 
negatieve resultaten verkregen hadden. 
Geen enkel van de door WEISMANN aangevoerde voorbeelden 
hield stand tegenover dit critisch onderzoek. Wel bleef de regene- 
ratie vaak uit, wanneer onder gewone omstandigheden gewerkt 
werd, maar steeds bleek het, dat, als men slechts zekere voor- 
zorgsmaatregelen nam, regeneratie toch verkregen kon worden, 
zoodat het uitblijven daarvan niet op den aanleg van de diersoort 
berustte. Die voorzorgsmaatregelen waren: verhindering van infectie 
van de gemaakte wond, toevoer van voldoende warmte en gebruik 
van niet te oude exemplaren. Asepsis en antisepsis bij de operatie 
en eenigen tijd daarna, tot de wond definitief gesloten was, het 
opstellen van de kooien in warme kamers, en teelt van de te 
onderzoeken soorten van jongsaf aan om den gewenschten leeftijd 
met zekerheid te krijgen, waren de eenvoudige middelen hiertoe. 
