424 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
bewijs proeven in de bovengemelde met damp verzadigden en van 
temperatuur constanten put gedaan. Het kristal groeit verschillend 
snel in verschillende richtingen, waardoor in een verdunde op- 
lossing bij verwijdering van een hoek deze langzamerhand weer 
hersteld wordt. Het was echter de vraag, of dit ook in een voor 
verdampen beschermde oplossing plaats zou vinden, waarbij 
geen toename van substantie plaats vinden kon. 
Mijne met aluin uitgevoerde proeven gaven regeneratie, ook 
onder deze omstandigheden, en pleiten ervoor, dat regeneratie een 
versnelling van den hoekgroei ten koste van andere groeiplaatsen, 
b.v. ook van de overige onbeschadigde hoeken, veroorzaakte. 
Overigens heeft men herhaaldelijk de relatief sterkere toename van 
kristallen na beschadiging beschreven, ja zelfs toegepast voor een 
patent tot het maken van grootere kristallen, De mogelijkheid, mij 
gelijktijdig bezig te houden met proeven op levende wezens en 
kristallen, heeft mij opmerkzaam gemaakt op vele andere analogiën, 
als de omvormbaarheid ,,Morphallaxis” die bij dieren zooveel opzien 
verwekt, maar bij de kristallen even goed is aan te toonen. 
Wanneer levende wezens zonder voedselopname, kristallen zonder 
gewichtstoename, de beschadigde vorm weer kunnen ‘herstellen, 
dan moet men aannemen dat een zoodanige correlatie tusschen 
de groeisnelheid der deelen bestaat, dat daarbij de voor regene- 
ratie benoodigde massa aan een andere plaats bespaard of ingeteerd 
wordt. Deze inteering is bij de voor verdamping beschermde kris- 
tallen direct zichtbaar, en bij hongerende dieren door afname 
van het lichaamsgewicht aan te toonen. Door een destijds in het 
station te Napels aan kreeften met asymetrie der scharen gedane 
ontdekking was ik in het bezit gekomen van een bijzonder dui- 
delijk voorbeeld van zulk een correlatie. Na autotomie van de aan 
een der beide zijden van het lichaam staande grootere „kraakschaar”, 
was de schaar van den anderen kant tot zulk een schaar uitgegroeid, 
terwijl de regenereerende schaar het slechts tot het type van de 
kleinere „knijpschaar” bracht. Later heb ik materiaal van alle ver- 
krijgbare kreeften met ongelijke scharen uit de stations van Triëst, 
Roscoff en Napels meegebracht, waaraan ik de omkeerproeven 
wilde herhalen. Daarbij bleek, dat niet steeds zoo’n schaarverruiling 
plaats vond, maar dat zij van de species en nog meer van de grootte 
of den ouderdom van het gebruikte exemplaar afhangt. Hoe kleiner 
