426 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
dat regeneratie sneller plaats vindt na verlies van grootere deelen, 
dan na dat van kleinere. Voor het feit dat in het lichaam ver- 
toevende stoffen, en niet door deelen op elkaar uitgeoefende „prik- 
kels”, bij de regeneratie werkzaam zijn, kan men ook aanhalen 
de door Kurz waargenomen voetvorming uit kniestukken, die 
bij Tritonen op andere plaatsen van het lichaam geimplanteerd 
werden. In onze botanische afdeeling door L. vON PORTHEIM uit- 
gevoerde, maar grootendeels nog niet gepubliceerde, onderzoekingen 
aan wilgen en boonen pleiten er ook voor, dat regeneratie bij 
planten niet op prikkels, maar op evenwichtverschuivingen van 
bepaalde stoffen berusten. 
In den laatsten tijd heeft JAcouEs LoEB in het Rockefeller- 
instituut te New-York verschillende verhandelingen gepubliceerd 
over de door plantenstekken geproduceerde hoeveelheid nieuw- 
gevormde stof, waarbij hij eveneens den nadruk legt op de kwan- 
titatieve natuur van de regeneratie, en geheel in gelijken zin als 
boven uiteengezet werd, prikkelwerking verwerpt en de oorzaak 
zoekt in evenwichtsstoring. Het eenige overigens onbelangrijke 
verschil tusschen ons beiden bestaat in zijne aanname van een 
osmotische storing, terwijl ik meer in het algemeen van verandering 
van den oppervlakte-druk en van de stoffen gesproken had. Deze 
zeer verblijdende overeenstemming met een zoo bekwamen onder- 
zoeker doet hopen, dat van nu af aan de kwantitatieve groeitheorie 
der regeneratie algemeen baanbreken, en de verouderde vroegere 
voorstellingen verdringen zal. 
B. Het probleem van den organischen groei. 
Waar de experimenten over het regeneratieprobleem ons op 
den normalen groei, niet op selectie brengen, daar zullen we slechts 
dan dieper inzicht in het herstel der verloren deelen kunnen ver- 
wachten, indien we den oorspronkelijken groei dier deelen leeren 
begrijpen. Als we in de regeneratie. versnelden groei en auto- 
matisch herstel van het verstoorde evenwicht terugvinden konden, 
dan behoort daarbij de studie van het normale verloop van de 
toeneming der grootte tijdens den groei. Zulke onderzoekingen nu 
bestonden er reeds van de hand van vroegere waarnemers, maar 
aan den eenen kant hadden ze meestal betrekking op objecten die 
