428 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
der larven van het ei tot het imago niets principieels aan hun 
uitwendigen vorm veranderen. Bijzonder gunstig bleek de meerge- 
melde bid-sprinkhaan (Sphodromantis), dien ik eerst uit deSoedan 
ingevoerd had, en die dan jaren lang op het instituut verder ge- 
kweekt werd. Bij een groot aantal van hen werden door MEGUSAR 
het gewicht van vervelling tot vervelling, en verder de afgeworpen 
huidjes gewogen, en bij dezelfde exemplaren werd de lengte van 
het halsschild aan dier en huid gemeten. Reeds bij de eerste be- 
schouwing der getallen-reeksen viel het ons op, dat het gewicht 
der dieren zich bijna steeds van eene vervelling tot de volgende 
verdubbeld had. Hetzelfde vertoonden de afgeworpen huidjes. Daar 
natuurlijk ook de dagen der vérvellingen genoteerd waren, konden 
wij ook de toename in den tijd afbeelden, en de curven beves- 
tisden het S-vormig verloop, zooals het karakteristiek is voor 
autokatalyse. Deze heeft dus geen beteekenis voor de stadia. Het 
weegen, in het bijzonder van de zoo lichte objecten als huidjes 
en de jongste stadia van Sphodromantis en andere insecten zijn, 
vordert veel moeite en tijd, vooral wanneer de dieren direct na 
iedere vervelling gewogen worden, wat het voordeel van grootere 
nauwkeurigheid heeft, daar zij dan nog geen voedsel opgenomen 
en dus nog een leegen darm hebben. Gemakkelijker is de lengte 
meting, speciaal bij de huidjes. In dat geval behoeft men ook niet 
direct te meten, want na de afmetingen blijven bij geschikte be- 
“ waring practisch jarenlang onveranderd. 
Het was dus voor de latere vergelijking van belang, de ver- 
houding van lengte- tot gewichtstoename bij de stadia van Sphodroman- 
tis vast te stellen. Bij de bijna zuiver proportioneele gelijkheid, die de 
naast elkaar liggende huidjes van een bid-sprinkhaan vertoonen, 
verwachtte ik, dat de toename van de lengte overeen zou komen 
met de derdemachtswortel van de toename van het gewicht, daar 
. iedere lineaire afmeting van een in vorm gelijkblijvend, maar zich 
vergrootend lichaam in deze verhouding staan moet tot de massa, 
en dus bij gelijkblijvende chemische samenstelling ook tot het 
gewicht. De reeks gaf als lengtetoename van het halsschild van 
vervelling tot vervelling de verhouding 1,29 wat met 3% — 1,26 
als eerste benadering goed overeenstemde. Latere metingen aan 
pooten van Sphodromantis gaven een veel nauwkeuriger over- 
eenstemming. 
