430 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
andere weefsels de verdubbeling der massa plaats vindt. Het is 
helaas niet gelukt, deelingsfiguren bij de verschillende weefsel- 
cellen te vinden, zoodat het nog onuitgemaakt blijven moet, in 
welke tijdsbetrekking de verdubbeling der cellen tot de vervelling 
staat. Zooveel is zeker, dat die deelingen niet ver van iedere ver- 
velling plaats vinden moeten, anders toch zou men op de onderzochte 
tusschenstadia gedeelde, dus tweemaal zoo kleine cellen hebben 
moeten vinden, wat nooit het geval was. Aan deze kwestie zullen 
wij nog meer moeite besteden, want zij is ook in anderen samen- 
hang van belang, zooals we spoedig zullen zien bij de bespreking 
van de kleuraanpassing der rupsen. Op de insecten met volkomen 
gedaanteverwisseling en op vervellende werveldieren kan de be- 
sproken vervellingswet niet zonder meer toegepast worden, bij 
de eersten zijn verschillende stadia in een samengetrokken, zoodat 
de gewichtstoename hoogere machten van twee en de lengte- 
toename hoogere machten van 1,26 zijn. Bij amphibien en slangen 
viel volgens verwachting een aanzienlijk geringer ‘gewichtsquotiént 
te constateeren, want hier worden immers niet, als bij de Arthro- 
poden, alle deelen van het lichaam van vervelling tot vervelling 
verwisseld, maar veel vaste bestanddeelen in het lichaam blijven 
en volgen niet de wet der deeling. Daarentegen kon ik de betrek- 
king tusschen gewicht en lengte, die ik bij de bidsprinkhanen het 
eerst gevonden had, in bijna alle diergroepen tot den mensch toe 
terugvinden, bij wien overigens tegelijkertijd Prof. PIROUET, de 
bekende Weensche kinderarts, deze wet „Gelidusi” genoemd (d. i. 
„Gewicht linear durch Sitzhöhe’’) en ter bepaling van den normalen 
groei gebruikt had. 
C. Het probleem der kleuraanpassing. 
__ Heeft het probleem van den groei van een zuiver chemische 
opvatting tot een meer physiologische geleid, de problemen der 
kleuraanpassing hebben den omgekeerden weg gevolgd. Het eerst 
heeft KAMMERER de kleuraanpassing bij den vuursalamander Sala- 
mandra maculosa onderzocht, die hem reeds voor de nog te be- 
spreken voortplantingsproeven gediend had, en hem dus goed bekend 
was. Toevallige waarnemingen in de vrije natuur brachten hem op 
het denkbeeld, de inwerking van gele en zwarte aarde op de uitbrei- 
