

HET WEENSCHE INSTITUUT VOOR BIOLOGISCH ONDERZOEK. 431 
ding der gele vlekkenteekening te onderzoeken. Toen die experimen- 
ten naar verwachting eene toename van de gele vlekken op gelen en 
eene afname op zwarten grond gaven, werd daarop door hem de com- 
 plexeinwerking van de aarde in hare werkzame componenten ontleed. 
Het gebruik van geel en zwart papier ter bekleeding van bakken en 
het gebruik van verschillende vochtigheidsgraden gaven niet alleen 
een soortgelijke uitwerking als de overeenkomstige kleuren en 
vochtigheid van de aarde, maar maakte het bovendien mogelijk 
aan elk van deze uitwendige factoren een bepaalde werking toe 
te schrijven, waarbij gele ondergrond eene vergrooting, grootere 
vochtigheid van de gele aarde echter eene vermeerdering van het 
aantal gele vlekken bleek te veroorzaken. | 
Deze resultaten van KAMMERER zijn vaak betwijfeld, waarbij 
echter dikwijls de wensch van den tegenstander een rol gespeeld 
heeft, zijne latere mededeelingen over de erfelijkheid van deze 
verworven eigenschappen ongeloofwaardig te maken. Daarbij kwam, 
dat herhaling van de proeven met de door KAMMERER gebruikte 
eenjarige volkomen salamanders verschillende jaren vereischt zou 
hebben, waarvoor alle onderzoekers teruggeschrikt zijn. Ter ver- 
gemakkelijking van de herhaling door een sneller resultaat stelde 
ik voor, reeds de larven aan belichting met verschillende kleuren 
bloot te stellen, en de glazen bakken van buiten met gekleurd 
papier te beplakken, om elke inwerking van een andere dan de 
lichtfactor uit te schakelen. Inderdaad gelukte het SECEROV, VON 
Frisch en mijzelf de inwerking der gele en zwarte omgeving op 
de zich ontwikkelende salamanders in den loop van enkele maanden 
aan te toonen. Belangrijk is de bevestiging door HERBST in Heidel- 
berg, die de proeven echter anders wil verklaren. Een nog meer 
Overtuigende inrichting van zijn proeven heeft KAMMERER voor 
korten tijd verkregen door gebruik te maken van doorvallend licht 
bij zulke larven. Wanneer de aan het moederlichaam ontnomen 
larven onder klokken van SENNEBIER gebracht werden, die deels 
met geel en deels met blauw gekleurde vloeistoffen gevuld waren, 
dan konden de proefdieren reeds voor de metamorphose duidelijk 
in gele en minder gele onderscheiden worden, en direct na de 
metamorphose vertoonden de „gele dieren” een extreem sterke uit- 
breiding van de gele kleuren, zooals KAMMERER die vroeger pas 
verkregen had na verloop van een aantal generaties van aan gele 
