
HET WEENSCHE INSTITUUT VOOR BIOLOGISCH ONDERZOEK. 433 
komen overeen met de visschen van Frisch, wier physiologische 
kleurwisseling na oogexstirpatie juist omgekeerd reageerde, zoo- 
dat de blinde visschen op lichten ondergrond donker, op don- 
keren licht werden. In elk geval kan dus het licht ook op blind 
gemaakte dieren een kleurveranderende invloed hebben, die met 
een directe inwerking van de lichtstralen op de contractiliteit der 
chromatophoren zou kunnen samen hangen, zooals door STEINACH, 
destijds nog in Praag voor verschillende diergroepen werd aan- 
getoond. Is deze verklaring juist, dan kan voor de verschillende 
werking van het zwart tegenover de duisternis een physiologische 
contrastwerking nauwelijks in aanmerking komen, zooals tot nog toe 
aangenomen werd, want voor de waarneming van het contrast tusschen 
den donkeren ondergrond en de heldere belichting van boven moeten 
lichtbrekende media, zooals de oogen der dieren ze hebben, onder- 
steld worden. Door het onderzoek van de kleuraanpassing bij 
een geheel andere diergroep, de insecten, zijn wij nu op het spoor 
gekomen, hoe deze schijnbaar zoo ingewikkelde dingen toch be- 
trekkelijk eenvoudig verklaard kunnen worden. Daar ik mij reeds 
vroeger beziggehouden had met de chemie der kleurstoffen, die 
de uitwendige kleuren bij de insecten veroorzaken, kon ik Frl. 
Dr. L. BRECHER, toen zij bij mij kwam voor een onderwerp over 
het ontstaan van kleuring der dieren, voorstellen, de bekende kleur- 
aanpassing van verschillende vlinderpoppen niet alieen in verband 
met het physiologisch proces, maar ook op de mogelijkheid van 
chemische analyse te onderzoeken. Wanneer tot verpopping rijpe 
rupsen van het koolwitje, Pieris brassicae, en verschillende Vanessa- 
soorten blootgesteld werden aan verschillende kleuren, dan kon 
vooreerst, als bevestiging van de mededeeling van den Engelschen 
onderzoeker POULTON, de bijzondere werking van alle geel bevattende 
kleuren op de kleurkrijgende pop duidelijk geconstateerd worden, 
en door varieering der lichtintensiteit getoond worden, dat ‘deze 
werking specifiek voor de gele stralen was. Zij bestaat in een bijna 
geheele onderdrukking van de zwarte pigmenteering, die bij het 
koolwitje tot een naar voren komen van de groene grondkleur, bij de 
Vanessa's tot zichtbaar worden van een gouden glans leidt. In tegen- 
stelling hiertoe veroorzaken de stralen van het breekbare einde 
van het spektrum en zwarte omgeving een sterke toename van de 
donkere kleur. Men was tot nog toe gewoon zwarte vlakken als alle 
Genetica II. 28 
