438 PRZIBRAM, HET ONTSTAAN, DE INRICHTING EN DE WERKING VAN 
geheelen loop van de kleuraanpassing bij genoemde soorten kunnen 
wij ons op de volgende wijze voorstellen: begint de rups zich te 
verpoppen, dan treedt een stadium op met bepaalden graad van 
zuurheid. Geschiedt nu de verpopping in het donker (bij normale 
temperatuur), dan blijft het bij dezen zwakken graad. Onder de 
inwerking van zwak gemengd licht, b.v. in grijze omgeving, geschiedt 
de afname van het zuur wat sneller, en nog sneller veroorzaken 
dit de stralen van het breekbare einde van het spektrum, welke 
voor melaninevorming het optimum aan alkaliniteit geven. Dit 
optimum wordt overschreden bij de inwerking van sterke weinig 
breekbare stralen, zoodat de aanvankelijk, met den alkalischen toe- 
stand overeenstemmende, roodbeginnende pigmentvorming evenals 
bij te sterke verwarming niet meer in staat is verder voort te 
schrijden. In tegenstelling tot deze hyperalkaliseering staat de 
hyperaciduleering door de gele stralen, welke de toch reeds bij 
de verpopping heerschende zuurtetoestand versterken, en de 
melaninevorming tengevolge van snelle tyrosinasevernietiging doen 
ophouden. Deze voorstelling kon tot nog toe in zooverre bewezen 
worden, als er werkelijk een wisseling van den reactietoestand in 
de op elkaar volgende stadia van de gebruikte soorten door het 
verschillend gedrag van de zich in de proefbuisies vormende 
melanine kon worden aangetoond. De nog niet afgeloopen uit- 
werking van kwantitatieve methoden zal het, naar ik hoop, mogelijk 
maken, de werking der stralen in graden van den reactietoestand 
uit te drukken. 
Ook voor het chemisch proces zelf hebben wij bepaalde aan- 
knoopingspunten gevonden. De rol van het oog zou bij insecten, 
amphibiën en visschen op een vernietigen der tyrosinase kunnen 
berusten. Ik wil echter deze hypothese hier niet verder uitwerken 5 
daar zij nog bewijzen noodig heeft en volgens onze nieuwste proeven | 
misschien toch het oog nog door kleurperceptie op de popkleuring 
inwerkt. Het besmeren met lak houdt misschien het licht niet 
genoeg van het oog af, en dit vormt een voor kleurstralen zeer 
gevoelig apparaat, dat het chromatisch systeem van de huid noodig 
heeft om de melaninetoestanden in werking te zetten. Verdere 
proeven zijn nog aan den gang. | 
