HET WEENSCHE INSTITUUT VOOR BIOLOGISCH ONDERZOEK. 441 
werden, eene donkere kleur aannamen. Daarentegen heeft men 
vroeger nooit waargenomen, dat in holen gevangenen en daarna 
aan het licht blootgestelde salamanders een vergrooting van het 
oog hadden ondergaan. Het salamanderoog is namelijk bij de 
_juistgeboren dieren duidelijk als een zwarte punt te herkennen, 
wordt echter onder de normale omstandigheden gereduceerd en is niet 
meer tot zien in staat. Toen nu KAMMERER de bovenvermelde 
proeven begon, raadde ik hem in het bijzonder zijn aandacht te 
vestigen op de mogelijkheid van een uitgroeiing van het oog, 
wanneer de pasgeboren jongen in het licht gehouden werden. Hij 
had eerst met de moeilijkheid te kampen, dat bij het houden in 
gemengd licht een zeer snelle pigmenteering der huid optrad, 
die nu een verder indringen van het licht op de onder de. huid 
liggende oogrudimenten verhinderde. Gebruik van rood licht, dat 
volgens vroegere proeven van Dusoıs in Lyon geen pigmenteering 
veroorzaakt, overwon deze moeilijkheid. Nu groeide inderdaad het 
oog van den salamander volkomen uit, en vertoonde bij onder- 
zoek op coupes het herstel van de lens en de verdere voor het 
zien benoodigde deelen. KAMMERER kon ook aantoonen dat deze 
grootoogige salamanders in staat zijn een worm te zien, die zich 
buiten hun glazen bak beweegt, want zij trekken direct los op de 
plaats van het glas waarachter de worm spartelt. De blinde sala- 
manders nemen geen notitie van zulke wormen. 
Door verhooging der temperatuur heeft KAMMERE eindelijk de 
anders levend barende hagedis Lacerta vivipara eieren doen leggen, 
en bij de anders eieren met weeke schaal leggende Z. serpa harde 
schalen, als bij vogels, waargenomen. Bij de wisseling der voort- 
planting van salamanders en batrachiers (evenals bij de kleuring 
van de salamanders) kon KAMMERER erfelijkheid van de geindu- 
ceerde eigenschappen aantoonen, doordat de nakomelingen de 
experimenteel verkregen veranderingen, zoowel de voortplantings- 
instincten als de lichamelijke eigenschappen, ook dan nog behielden, 
wanneer ze weer in hun natuurlijke omstandigheden teruggebracht 
waren. 
Wanneer we nu eerst de resultaten van de modificeerbaarheid 
der voortplanting en der organen beschouwen, zonder te letten 
op het voortzetten daarvan over verschillende generaties en het 
terugbrengen in de oorspronkelijke omstandigheden, dan leeren 
