452 BOEKBESPREKING. 
huizige plant. Deze zustercellen der kiemcellen blijken dus beide 
geslachtstendensen in zich te sluiten, daar anders twee van elkaar 
in geslacht verschillende individuën zouden moeten ontstaan. 
Voor Schr. is dit bewijs genoeg voor de stelling, dat ook de kiem- 
cellen zelf de tweeslachtige tendens moeten bezitten, evenals, hier- 
aan ‘parallel, de kiemcellen der hoogere planten. 
J. P. BANNIER. 
COULTER, MERLE C. 1920. Inheritance of aleurone color in 
maize. (Bot. Gaz. LXIX. 1920 p. 407 — 426.) 
Van de klassieke voorbeelden op genetisch gebied is dat van 
de kleur der aleuronlaag bij maiskorrels niet alleen een van de 
oudste maar ook een van de meest demonstratieve. Gedurende den 
tijd dat dit voorbeeld gebezigd wordtis er echter zooveel veranderd 
en verbeterd aan de genetische opvattingen, dat het alleszins nuttig en 
interessant is, eens na te gaan in hoeverre een dergelijk klassiek 
voorbeeld nog voldoetaan en overeenstemt met de tegenwoordige 
opinies. Dit was dan ook het hoofddoel van Schr. bij het uitvoerige 
onderzoek, dat hij gedurende eenige jaren instelde naar de fac- 
toren, die medewerken tot de kleurvorming van de mais-aleuronlaag. 
Dat de factoren R en C te zamen de roode kleur veroorzaken 
en dat deze kleur bij aanwezigheid van den factor P in purper- 
overgaat, werd nogmaals door zeer vele kruisingsproeven bewezen. 
Steeds werden de getalverhoudingen, waarin de verschillend ge- 
kleurde korrels door zuiver mendelen der factoren moesten ver- 
schijnen, voor juist bevonden. Toch traden er eenige bijzonder- 
heden op. Daar er verschillende combinatie’s_ kunnen voorkomen, 
waarin de kleurvormende factoren R en C beiden aanwezig zijn: 
RRCC, RrCC, RrCc, en evenzoo, waarin P met deze verschillenden 
gecombineerd wordt, deed zich de vraag voor of deze combinatie’s 
aan lichter of donkerder kleur te herkennen zouden zijn. Ofschoon 
de grenzen vaak zeer moeilijk aan te geven waren, is het aan Schr. 
gelukt de gekleurde korrels in klassen in te deelen, klassen, die 
dus elk een eigen genotype vertegenwoordigen. Ook kan het voor- 
komen, dat een korrel een zeer lichte kleur heeft of slechts gedeelte- 
lijk gekleurd is, doordat een kleurgevende factor ontbreekt en slechts 
gedeeltelijk vervangen is. Wat voor vervangende factor dit is, is ook 
