BOEKBESPREKING. 453 
aan Schr. nog onbekend. Een ander bekend verschijnsel is, dat zich 
vaak gestippelde korrels voordoen. Dit verschijnsel werd reeds 
door EMERSON verklaard, die constateerde, dat het alleen plaats 
vond, wanneer de factor R slechts van mannelijke zijde aangevoerd 
was. Schr. onderzocht ook dit verschijnsel en kwam tot de slot- 
som, dat voor het gestippeld zijn der maïs-korrels meerdere feiten 
noodig zijn, en dan wel in de eerste plaats het reeds door EMERSON 
aangegevene. De andere noodzakelijkheden zijn nog niet met be- 
slistheid aan te geven, maar het is zeer waarschijnlijk dat zij O. a. 
wel aanwezig zijn in het ras, dat EMERSON ,,C-tester” noemt en niet 
in zijn „R-tester”. Tenslotte kan ontstaan „partieele variabiliteit,” 
namelijk, dat, wanneer aan ééne maïsplant zich twee kolven be- 
vinden, de ééne geheel andere verhoudingsgetallen voor de aleuron- 
kleuren geeft dan de andere. Deze afwijkende verhoudingsgetallen 
treden op voor alle reeds genoemde eigenschappen, zoowel roode 
en purpere kleur als gestippeldheid en gedeeltelijke gekleurdheid. 
Schr. meent dat deze partieele variabiliteit in enkele gevallen tot 
eenen bepaalden graad erfelijk is. Wat de genetische oorzaak is 
van deze partieele variabiliteit en in hoeverre de laatste, gewaagde, 
onderstelling juist is, het zijn beiden vragen, waarop alleen een 
veel dieper gaand onderzoek antwoord zal kunnen geven. 
Het meest belangrijke van het onderzoek is, naast het opwerpen 
van bovengenoemde vragen, wel de noodzakelijkheid, die gebleken 
is, om dergelijke oude schoolvoorbeelden weer eens van wat naderbij 
te beschouwen, zoo noodig te herzien, en ze te toetsen aan den 
tegenwoordigen stand der wetenschap. 
J. P. BANNIER. 

Doyer. J. J. TH., 1920. Proeve van een onderzoek omtrent 
het familiair en hereditair voorkomen van tuberculose volgens 
de wetenschappelijke genealogische methode. (Diss. Groningen 
J. B. Worrers 1920. 214 pp. 7 stamb.- en 180 kwartierstaten). 
- De in den tijd der orthodoxe bacteriologie verkondigde opvatting, 
dat de bacterie „die alleinige wahre und ausreichende Ursache der 
Seuchen ist’, is niet bestand gebleken tegen de daarop in den 
loop der jaren uitgeoefende kritiek. 
Een der eersten, die zich op zuiver natuurwetenschappelijke en 
