460 BOEKBESPREKING. 
50 vormen van deze op Cruciferen parasiteerende zwam werden 
de variatiekrommen der sporen vastgesteld, telkens door 1000 
metingen van lengte en breedte. Het bleek, dat ze vrijwel alle uit- 
eenloopen, doch: dat ze sterk transgredeeren. De uiterste specia- 
lisatie treedt echter op bij die vormen, die uitsluitend van elkaar 
verschillen in physiologisch opzicht, nl. in de „keus” der voed- 
sterplant. Hierbij valt op te merken: 1°. Tusschen morphologisch 
onderscheidbare en zuiver biologische soorten kan men geen scherpe 
grens trekken; in vele gevallen zal bij steeds nauwkeuriger onder- 
zoek (b.v. door de variatiestatistiek) blijken, dat er morphologische 
verschillen zijn. (Het zou m.i. de voorkeur verdienen in derg. 
gevallen niet van „morphologische”, doch van „uitwendig waar- 
neembare” verschillen te spreken). Niettemin is schr. overtuigd,” 
dat er ook soorten zijn, die alleen biologisch te onderscheiden zijn. 
2°. De biologische verschillen zijn niet in alle gevallen even groot, 
even scherp. Sommige biologische soorten hebben gemeenschap- 
pelijke voedsterplanten, andere niet. Er zijn er, die zich onder- 
scheiden door hun verschillend aantastingsvermogen t. o. van bepaalde 
planten; men heeft ze wel „kleine biologische soorten” genoemd 
(A. STEINER). 3°. Ook wat betreft de kring hnnner voedsterplanten 
loopen de biologische soorten sterk uiteen. Zelfs kunnen de biologi- 
sche soorten, waarin een bepaalde parasietenspecies zich splitst, 
een zeer verschillende graad van plurivorie hebben. 4°, Er zijn 
verschillende categorieen van biologische soorten: a, waarbij de 
keus der voedsterplanten vooral door plantengeographische ver- 
houdingen bepaald schijnt te worden; b, waarbij er een opvallend 
parallelisme bestaat tusschen de keus der voedsterplanten en de 
natuurlijke verwantschap dezer laatsten. In sommige gevallen is dit 
zeer frappant, zooals b.v. bij de door PROBST bestudeerde Pucci- 
nia Hieracii. Zulke gevallen hebben wel aanleiding gegeven tot het 
denkbeeld, dat bij strenge parasieten deze voedsterplantenkeus als 
criterium voor de verwantschap van deze laatste zou kunnen gelden. 
Hiermee gaat men echter stellig te ver: Er zijn verschillende fungi, 
die plurivoor zijn, doch alleen in dezen zin, dat zij uit een aantal 
uiteenloopende families slechts bepaalde soorten streng uitkiezen. 
De vraag rijst nu in hoever ook bij het ontstaan en de weder 
zijdsche begrenzing van de soorten der parasitische fungi een be- 
slissende invloed aan de voedsterplant is. toe te kennen. In dit 
