466 BOEKBESPREKING. 
tischen Inhalts für Erhöhung des Uebergewichts über andere 
Organismen unter Differenzierung und Zentralisation.” Maar tegelijk 
voelt FrAnz sterk, dat dit „Vervollkommnungsbegriff” voor natuur- 
wetenschappelijk onderzoek lang niet altijd toegankelijk is. „So 
wertvoll der Vervollkommnungsgedanke für die Entwicklungslehre 
überall da ist, wo Reihen von auseinander hervorgegangenen 
Tiere oder Pflanzenformen vorliegen, demnächst wo Tiere eines 
und desselben Lebensraumes in Wettbewerb miteinander treten, 
so wen'$ kann die Naturwissenschaft jeden Organismus mit jedem 
in Bezug auf Vollkommenheit vergleichen, und würde sie es ver- 
suchen, so käme siedamit immer auf ein totes Gleis.” 
Maatschappelijk is het probleem òòk van belang; Franz vat dan 
het menschelijk idealisme samen met de centralisatie, het mate- 
rialisme met differentiatie, versplintering. En dat hij door zijn 
beschouwingen hierover in Duitschland menig pessimist door zijn 
moeilijkheden heen kan helpen, lijkt me niet onwaarschijnlijk. 
SIRKS. 
HARRIS, J. ARTHUR en FRANCIS G. BENEDICT, 1919, A Bio- 
metric Study of Basal Metabolism in Man. (Publicatie no. 279 
van het Carnegie-Instituut te Washington, Washington 1919.) 
In dit werk geven Harris en BENEDICT verslag van een reeks 
onderzoekingen over de basale stofwisseling bij een groep personen 
en van de uitkomsten van een biometrische analyse der verkregen 
waarden. Onder basale stofwisseling verstaat men de warmte- 
productie van het organisme in een toestand van volledige spier- 
ontspanning en gemeten 12—14 uur na gebruik van den laatsten 
maaltijd. 
Tot vóór een zestiental jaren heeft men in de biologie bij statis- 
tische onderzoekingen steeds een eenvoudige wijze van berekening 
gevolgd. GALTON en PEARSON zijn de eersten geweest die er op 
gewezen hebben, dat ter vaststelling van de gemiddelden en van 
de onderlinge verhoudingen van vele physische en biologische 
waarden uit een serie bepalingen, de nauwkeurigheid een ingewik- 
kelde wijze van berekening vereischte. Hun mathematische be- 
schouwingen hebben geleid tot het opstellen van zoogenaamde 
biometrische formules. De methode door GALTON en PEARSON het 
[4 
